Tamil News

BBC, Dinamani, Dinamalar, Maalai Malar et al

Archive for the ‘Cooking’ Category

Mannargudi Halwa – Culinary Specialty

Posted by Snapjudge மேல் ஜனவரி 11, 2008

மன்னார்குடி அல்வா!

அல்வா! இந்தப் பெயரைக் கேட்டாலே திருநெல்வேலி ஞாபகத்துக்கு வருவது தவிர்க்க முடியாதது. ஆனால், உலகம் முழுக்க திருநெல்வேலி அல்வா புகழ் பறந்தாலும் யாருக்கும் தெரியாமல் அல்வாவோடு வாழ்க்கை நடத்தும் இன்னொரு ஊரும் தமிழகத்தில் இருக்கிறது அது – மன்னார்குடி.

நாள்தோறும் வீதியோரம் அல்வா கடை வாசல்களில் நின்று, ஒரு கடமையைச் செய்வதுபோல துண்டு இலைகளில் அல்வாவை வைத்து ருசித்துச் சாப்பிடும் கூட்டத்தை எந்த ஊரிலேனும் காண முடியுமா?! போகட்டும். பால் சாதத்துக்கு அல்வா தொட்டுத் தின்னும் ஆட்களைப் பற்றி எங்கேனும் கேள்விப்பட்டதுண்டா?! மன்னார்குடியில்தான் இதெல்லாம் சாத்தியம்.

மன்னார்குடியில் நுழையும் தெருக்களிலெல்லாம் குளம் இருக்கிறது. ஊரின் மையமாய் ஒரு நீண்ட வீதி. இந்தக் கடைசியில் ராஜகோபாலசுவாமியும் அந்தக் கடைசியில் கைலாசநாதரும் அருள்பாலிக்கின்றனர். வீதியின் மையப் பகுதியைப் பந்தலடி என்கிறார்கள். “அல்வாவடி’ எனக் கூறலாம். இரு புறமும் உள்ள அல்வா கடைகளில் நின்றுகொண்டே அல்வா சாப்பிட்டுக்கொண்டிருப்பவர்களை இங்கு எப்போதும் பார்க்க முடிகிறது.

அல்வா மேல் நம் மக்களுக்குத்தான் எத்தனைப் பிரியம்? எத்தனையோ நூற்றாண்டுகளுக்கு முன் அரேபியப் பின்னணியில் உருவான ஒரு பண்டம், நம் வாழ்வில் எப்படியொரு இடத்தைப் பிடித்திருக்கிறது? அது போகட்டும்!

திக்குத் திசையெட்டும் அல்வா விற்றாலும் ஒவ்வொரு அல்வாவும் ஒவ்வொரு பக்குவம்; ஒவ்வொரு ருசி. இதில், மன்னார்குடி அல்வாவுக்கு அப்படியென்ன விசேஷம் என்றால், அந்தக் காலத்து கோதுமை முந்திரி அல்வா அதே ருசியில் இன்றும் இங்கு கிடைப்பதுதான்.

மனிதன் என்றால் ஆள் பாதி ஆடை பாதி என்பதுபோல் முந்திரி அல்வா என்றால், அல்வா பாதி முந்திரி பாதி. ஒரு கடிக்கு முந்திரியும் மறு கடிக்கு அல்வாவும் பல்லில் சிக்கும்; இரண்டும் சேர்ந்து ஒன்றாய் கரைந்து உள்ளே போகும் ருசியே அலாதிதான்!

அந்தக் காலம் தொட்டு மன்னார்குடியில் மட்டும் இந்த ருசி கிடைப்பதற்கு பாமணியாற்றுத் தண்ணீரும் ஒரு காரணம் என்கிறார்கள் உள்ளூர்க்காரர்கள்.

மன்னார்குடி அல்வா வரலாற்றில் ஒரு வினோதம் இருக்கிறது. அல்வாவில் அக்காலத்து ருசி அப்படியே இருந்தாலும் அல்வா விற்பவர்கள் ஒரே ஆட்கள் இல்லை என்பதுதான் அது. காலம் மாறும்போதெல்லாம் இங்கு அல்வா கடைக்காரர்களும் மாறுகிறார்கள்.

ஆனால், அந்த ருசி மட்டும் ஒவ்வொரு காலத்திலும் ஒவ்வொரு கடைக்கு வாய்க்கிறது. அதிலும் ஒரு வேடிக்கை – இப்படி பேர் வாங்குகிறவர்கள் வெளியூர்காரர்களாக இருப்பது.

அந்த வகையில் இந்தத் தலைமுறையில் அந்த ருசி “டெல்லி ஸ்வீட்ஸ்’ கடைக்காரர்களுக்குக் கிட்டியிருக்கிறது. ருசியைப் பிடித்தது எப்படி? கடை உரிமையாளர் விழுப்புரம் யுவராஜ் சொல்கிறார்:

“”இரு பங்கு கோதுமை, மூன்று பங்கு ஜீனி, ஒரு பங்கு முந்திரி, அரை பங்கு எண்ணெய், அரை பங்கு நெய், இன்னும் சில இத்யாதிகள். இவை இருந்தால் மன்னார்குடி அல்வாவைச் செய்துவிடலாம். ஆனால், கோதுமைப் பால் எடுப்பதில் தொடங்கி முந்திரியைப் போட்டு கிளறுவது வரை அது அதற்கான பக்குவத்தைக் கையாள வேண்டும். அதில்தான் இருக்கிறது வித்தை.

சரியாக 6 மணி நேரம் கோதுமையை ஊற வைக்க வேண்டும். ஒரு பங்கு கோதுமையில் அரை பங்கு பாலுக்கு மேல் எடுக்கக் கூடாது. அல்வாவில் எண்ணெய் அதிகம் இருந்தால் சுவை கொடுக்காது; முழுக்க முழுக்க நெய்யில் செய்தால் பதம் கொடுக்காது. இந்த இரண்டையும் சரி சமமாய் கலக்க வேண்டும்.

மன்னார்குடி அல்வாவுக்கு நாக்குப் பதம் கிடையாது; கைப்பதம்தான். பாகும் பாலும் சேர்ந்து கூடும்போது அல்வாவை எடுத்து உள்ளங்கையில் போட்டால் உருளைப்போல் உருள வேண்டும். உருண்டால் அது மன்னார்குடி பாணி அல்வா” என்கிறார் யுவராஜ்.

புறப்படுகையில் ஒரு சின்ன இலையில் அல்வா வைத்துக் கொடுத்த கடைக்காரர்கள் சொன்னார்கள்: “”சாப்பிட்டுக்கொண்டே சந்தோஷமாய் போங்கள். இதுவும் மன்னார்குடி பாணிதான்!”.

Posted in Alva, Alwa, cook, Cooking, Culinary, Culture, Halva, Halwa, Heritage, Hunger, Mannaargudi, Mannaarkudi, Mannargudi, Mannarkudi, Recipe, Snacks, Sweets, Tastes | 2 Comments »

SG Kittappa & Kunjaan Kadai Pakoda – Taste of the native land

Posted by Snapjudge மேல் நவம்பர் 5, 2007

எஸ்.ஜி. கிட்டப்பாவும் குஞ்சான் கடை பக்கோடாவும்..!

தஞ்சை மாவட்டத்தின் ஒவ்வொரு ஊரும் ஒவ்வொரு ரசனைக்குப் பேர் போனது. அந்த வகையில் நாக்குக்கே முழு அடிமையான ஒரு கூட்டம் இருக்கி றதென்றால் அது மன்னார்குடிதான். பெரிய ஆர்ப்பாட்டம் இல்லாத ஊர் மன் னார்குடி. ஊர் மட்டுமல்ல இங்குள்ள சாப்பாட்டு சமாச்சாரங்களும் அப்படிதான். உல கம் முழுக்க பிரபலமான ஐட்டங்கள் இங்கு கிடையாது. ஆனால், இங்குள்ள ஐட்டங் களை ருசி பார்த்தவர்களை வேறெங்கும் திருப்தி செய்ய முடியாது.

அப்படி ஒரு நூற் றாண்டுக்கும் மேலாக இந்த வட்டாரத்தையே கட்டிப்போட்டிருக்கும் ஒரு ஐட்டம் குஞ்சான் செட்டியார் மிட்டாய் கடை பக்கோடா. சும்மாவா, கர்நாடக இசை மேதை கிட்டப்பாவையே சொக்க வைத்த ருசியல்லவா அது! மன்னார்குடி கடை வீதியில் கொஞ்சமும் பழைமை மாறாமல் இன்றும் இருக்கிறது குஞ்சான் செட்டியார் மிட்டாய் கடை. தவிர, சுற்று வட்டார கோயில் திருவிழாக்களில் எந்த இடத்தில் பலகாரங்கள் மலைபோல குவித்து வைக்கப்பட்டிருக்கின்றனவோ அந்தக் கடைகளெல்லாமும் குஞ்சான் கடைதான்.

கோயில்களுக்கு முன் சொந்தமாக இடம் வாங்கி, அந்த இடத்தில் திருவிழாக் கடை போடுமளவுக்குக் கடை பிரபலம். ஆனாலும், மன்னார்குடியில் குஞ்சான் செட்டியார் தொடங்கிய அதே சிறிய பெட்டிக் கடையில் தொடர்கிறது கடை.

“குஞ்சான் கடையில் பக்கோடா போட்டால் தெருவுல போறவனெல்லாம் சுவத்துல மூக்கைத் தேய்பான்’ என்றொரு சொலவடை. வெங்காயத்தை நல்லெண்ணெய்யில் வதக்கும்போது அப்படியே விழுந்து கடிக்க வேண்டும்போல் முதலில் எழுமே ஒரு மணம், அது குஞ்சான் கடை பக்கோடாவில் எப்போதும் குடி கொண்டிருக்கிறது.

முதல் கடிக்கு மொறுமொறுப்பு; அடுத்த கடிக்குப் பதம்; மூன்றாம் கடிக்கு கரையும்.

அப்படி ஒரு பதம் இந்தப் பக்கோடாவில் இருக்கிறது. பக்கோடா மட்டுமல்ல; சுட்டது முதல் வாய்க்குள் போகும் வரை ஒரே ருசியில் இருக்கும் இந்தக் கடையின் மெதுவ டையும் பிரபலம்தான்.

தலைமுறைகளைக் கடந்த பக் கோடா, வடை பற்றி இந்தத் தலைமு றையில் கடையை நடத்திக்கொண்டிருக் கும் எஸ். லட்சுமிகாந்தன் கூறுகிறார்: “”எங்களுக்குப் பூர்வீகம் மகாதேவப் பட்டணம். குஞ்சான் செட்டியார் ஆரம் பித்த இந்தக் கடையை அடுத்தத் தலை முறையில் அவருடைய மகன் துரை சாமி செட்டியார் பிரபலமாக்கினார்.

அவருடைய காலத்தில்தான் வடைக் கென தனி ருசி வந்தது. இது ஐந்தாவது தலைமுறை. இன்றும் அந்த ருசி அப் படியே தொடர காரணம் அவர்கள் சொல்லிக் கொடுத்த கைப்பக்குவத் தையும் தரத்தையும் மாற்றாதது தான்.

இன்றும் ஆட்டுக்கல்லில்தான் மாவு அரைக்கிறோம். விறகு அடுப் பைத்தான் எரிக்கிறோம். சரியான வேக்காட்டுக்குத் தீ பக்குவம் முக்கி யம் தெரியுமா? அதேபோல், மாவு பதமும் முக்கி யம். மாவு பிசையும்போது சொட்டு சொட்டாக நீர் விட்டு பிசைந்தால்தான் மாவுக்கேற்ற பதம் கிடைக்கும். மற்றபடி, பொருளோடு தரம்தான் பலகாரத்தில் ருசிக் கும். நாங்கள் எந்தப் பொருளிலும் மலிவானதைச் சேர்ப்பதில்லை. சோடா உப்பு சேர்ப்பதில்லை.

பெரிய வெங்காயம் வந்தவுடனே எல்லோரும் அதுக்கு மாறிட்டாங்க. ஆனால், என்ன விலை விற்றாலும் எங்கக் கடையில் இன்னமும் சின்ன வெங்காயம்தான்.

சின்ன வெங்காயத்தைப் பொடிப்பொடியாக நறுக்கிச் சேர்த்தால் அதன் ருசியே தனி தான். எங்கக் கடை பக்கோடா, வடையின் தனி ருசிக்குக் காரணமே அதுதான்” என் றார் லட்சுமிகாந்தன்.

கர்நாடக இசை மேதை எஸ்.ஜி. கிட்டப்பா தஞ்சை மாவட்டத்தில் எங்கு நாடகம் போட்டாலும் அவருடைய ஆள்கள் குஞ்சான் கடைக்கு வந்து பக்கோடா கட்டிச் செல் வார்களாம். அந்தப் பாரம்பரியம் இன்றும் தொடர்கிறது. ஆம், தேச எல்லைகளைக் கடந்து மன்னார்குடிக்காரர்கள் இருக்கும் இடங்களுக்கெல்லாம் பொட்டலமாகப் பய ணிக்கிறது குஞ்சான் கடை பக்கோடா, தலைமுறைகளைத் தாண்டி.

ஸ்டாலின்

Posted in cook, Cooking, Kittappa, Pakoda, Pakora, Special, Specials, Taste | Leave a Comment »

Depletion of world Mineral reserves – Consumption of Antimony, Gallium, Tantalum, Indium

Posted by Snapjudge மேல் ஓகஸ்ட் 2, 2007

கனிமங்களின் சாதம், தாதுக்களும் பிரமாதம்

நெல்லை சு.முத்து

பூமி சூடேறி வருவதால் பனிப்படலங்கள் வட துருவப் பிரதேசத்தில் இருந்து உருகி அட்லாண்டிக் கடலில் கலக்கின்றன. இது பழைய செய்தி. ஆனால் ஒவ்வொரு 40 மணி நேரமும் கிரீன்லாந்து பனிப்படலங்கள் ஒரு கன கிலோமீட்டர் அளவுக்குக் கரைந்து வருகிறதாம். பாசதேனாவில் கலிஃபோர்னியா பல்கலைக்கழகத்தின் எரிக் ரிக்னாட் தரும் தகவல் இது.

இந்த நீர், சென்னை போன்ற பெரு நகரங்கள் ஆண்டுதோறும் பயன்படுத்தும் தண்ணீர் அளவுக்குச் சமம். தமிழ்நாடு முழுவதும் 8 மில்லிமீட்டர் தண்ணீர் நிறைந்த மாதிரி. சென்னையில் மட்டும் இந்த வடதுருவப் பனி உருகிய நீரைக் கொண்டு வந்து ஊற்றினால் இரண்டு மாடி வீடுகள் நீருக்குள் மூழ்கிவிடும்.

சுற்றுச்சூழல் என்றதுமே நம்மவர் நினைவுக்கு வருவது

  • ஓசோன்,
  • கரியமில வாயு,
  • வாகனப்புகை – உள்ளிட்ட பசுமைக் குடில் வாயுச் சமாச்சாரங்கள் மட்டும்தாம். எல்லாரும் இன்று வாகனப்புகை பற்றி மட்டுமே அக்கறை கொள்கிறோம். “”மீட்டர் போட்ட ஆட்டோ வேண்டும். புகைவிடாத லாரி வேண்டும்” என்று புதுக்கவிதை பாடுகிறோம். ஆனால் அதைக் காட்டிலும் இன்னோர் அபாயம் காத்திருக்கிறது.

தர்மம் தலைகாக்கும் என்ற நம்பிக்கை இங்கு பலருக்கு இல்லை. தலைக்கவசம் அணிந்துதான் பயணம் செய்கிறார்கள். தமிழ்நாட்டில் மட்டும் 67 லட்சத்துக்கும் மேற்பட்ட இருசக்கர வாகனங்கள் உள்ளன. இவற்றால் சாலைகளில் பெரும் போக்குவரத்து நெருக்கடி.

இங்கிலாந்தில் கார்டிஃப் பல்கலைக் கழகத்தின் புவிவளப் பேராசிரியை ஹேசல் ப்ரிச்சார்டு என்ற பெண்மணிக்கு ஒரே ஆச்சரியம். “”இங்கு தெருவெல்லாம் இவ்வளவு சுத்தமாக இருக்குதே” என்று அசந்து போனார். சாலையில் ஒரு வண்டி கூட இல்லையே என்ற அர்த்தத்தில் அல்ல. வியப்புக்குக் காரணம்- வீதி உண்மையிலேயே துடைத்துப் போட்ட மாதிரி இருந்ததாம். தெருவின் புழுதி எல்லாம் பாதசாரிகளின் காலணிக்குள் அல்லவா தஞ்சம் புகுந்து இருந்தது.

காலுறைகளில் வெறும் வியர்வை நாற்றம்தான்; ஆனால் காலணியின் புறப்பகுதியில் சகதி, சாணி போன்றவை ஒட்டி இருக்கும். அவர் காலணியிலோ கொஞ்சம் பிளாட்டினம் படிந்து இருந்ததாம். காலில் வெள்ளிக் கொலுசு அணியலாம். தங்கக் காப்பு கூட தரிக்கிறார்கள். ஆனால் பிளாட்டினம் அணிந்த உலகின் முதல் பெண்மணி ஹேசல் ப்ரிச்சார்டு. பிளாட்டினம் உண்மையில் மிகவும் அரிய வகை உலோகம். பூமியில் பிளாட்டினமோ, ரேடியமோ, சுமார் 79,840 டன்கள் செறிந்து உள்ளது. 89,700 டன்கள் தங்கம்; ஆனால் பிளாட்டினத்திற்குத் தங்கத்தைக் காட்டிலும் விலை அதிகம்.

அது சரி, இந்தப் பிளாட்டினம் காலில் ஒட்டியது எப்படி? வேறு என்ன, வாகனப் புகைதான். பெட்ரோல், டீசல் எரிவாயுக்களால் ஏற்படும் மாசு மட்டுமே நம்மை மூச்சு முட்டப் பண்ணுகிறது. அந்த வாயுக்களை வாகன எஞ்ஜினில் எரியச் செய்யும் மின்பொறியில் பிளாட்டினம் தகடு இருப்பது நமக்குத் தெரியாது. அதனைக் காற்றில் புகையுடன் கலக்கப்போவது யாரு? நீங்கள்தாம். ஒவ்வொரு முறையும் ஸ்கூட்டர், கார், லாரி, ஆட்டோக்களை இயக்கும்போது பிளாட்டினம் தேய்ந்து காற்றில் கலக்கிறதாம்.

இந்தத் தகவல் அதிர்ச்சி அளிக்கிறதா? ஆனால் சமையல் மணக்கச் செய்யும் வனஸ்பதி தயாரிப்புத் தொழில்துறையில் கிரியா ஊக்கியே இந்தப் பிளாட்டினம்தான். பூமியில் இந்த உலோகப் புதையல் வறண்டு வருகிறது. ஏறத்தாழ 50 கோடி வாகனங்களை இத்தகைய எரிமின் கலன்களில் இயக்கினால் அவ்வளவுதான். அடுத்த 15 ஆண்டுகளில் பிளாட்டினம் இல்லாத பாலைவனம் ஆகிவிடும் நம் பூமி. பூமியில் கையிருப்பே 79,840 டன்கள்தான்.

பிளாட்டினம் மட்டுமா, வேறு பல அரிய உலோகங்களையும் நாம் சுரண்டி வருகிறோம். மணல் முதல் சணல் வரை அனைத்து வணிக ஒப்பந்தங்களும் கட்சிக்காரர்களுக்கே வாய்க்கும். உலோகச் சுரங்கம் தோண்டலில் மட்டும் கட்சி பேதம் இல்லை.

உலகில் வறண்டு வரும் மற்றோர் அரிய உலோகம் இண்டியம். இது ஏறத்தாழ 6000 டன்கள் செறிந்து உள்ளது. ஆனால் இன்று இந்த உலோகத்தைத் தகவல் தொழில்நுட்பக் கருவிகளுக்கான எல்.சி.டி தயாரிக்கும் துறை விழுங்கி வருகிறது. நவீனத் தொலைக்காட்சி, கணினித் திரைகள் வடிவமைப்பில் இடம்பெறும் திரவப் படிக ஒளிர் முனையங்கள் இவை. அடுத்த பத்தாண்டுகளில் இண்டியம் வளமும் மறையும் நிலை என்கிறார் ஜெர்மனியின் ஆக்ஸ்பர்க் பல்கலைக்கழக விஞ்ஞானி.

2003 ஜனவரியில் கிலோ 60 டாலருக்கு விற்ற இண்டியம் இன்று 1000 டாலர். நான்கே ஆண்டுகளில் பதினாறு மடங்கு விலையேற்றம். இதைப் பற்றியெல்லாம் நாம் கவலைப்படும் நிலை இல்லை.

பூமி கஜனாவில் காலியாகிவரும் இன்னோர் அரிய உலோகம் காலியம். சூரிய மின்கலன்கள் தொழில்நுட்பத்தின் இதயம் போன்றது இது. இண்டியம் – காலியம் ஆர்சனைடுப் பொருளால் ஆனவையே. மின்னணுவியலில் பெரிதும் பயன்படுவது. இனி வரும் காலங்களில் சூரிய மின்கலன்களின் ஒரு சதவீதத் தேவைக்கு மட்டுமே இந்த காலியம், இண்டியம் உலோகங்கள் கைகொடுக்கும். நெதர்லாந்து நாட்டில் லெய்டன் பல்கலைக்கழக நிபுணர் ரேனே க்ளெய்ஜின் கணிப்பு இது.

கணிப்பொறித் திரைதான் பூமியை விழுங்கி ஏப்பம் விடுகிறது என்றால் நம் காதோரம் நெருங்கி உறவாடும் செல்ஃபோன் கூட பூமியின் வளத்தைப் பறித்து வருகிறதாம். என்ன செல்பேசித் தொழில்துறையினர் டான்டலம் என்கிற மற்றோர் அரிய உலோகத்தை இதற்காக அபகரித்து வருகின்றனர்.

ஆஸ்திரேலியாவின் உலோகத் தாதுக்களில் பாதி டான்டலம் தானாம். அடுத்தபடி யுரேனியம். நாலில் ஒரு பங்கு. ரஷியாவிலோ அங்குள்ள உலோகங்களில் ஆறில் ஒரு பங்கு யுரேனியம். அமெரிக்கா, கனடா போன்ற நாடுகளின் உலோகச் செல்வத்தில் பத்தில் ஒரு பங்கு யுரேனியம். உலகின் யுரேனிய வளம் 33 லட்சம் டன்கள். அணுமின் சக்தித் துறையினால் இந்த யுரேனியத்தின் பற்றாக்குறை வேறு தலைவிரித்து ஆடப்போகிறது.

உலகில் மிக அதிகமாகக் காணப்படும் உலோகத் தாதுக்களில்

  1. முதலிடம் பெறுவது அலுமினியம் -அதாவது 3235 கோடி டன்கள்.
  2. அடுத்தபடி தாமிரம் (94 கோடி டன்கள்),
  3. குரோமியம் (78 கோடி டன்கள்),
  4. துத்தநாகம் (46 கோடி டன்கள்),
  5. நிக்கல் (14 கோடி டன்கள்) போன்ற புழக்கத்தில் உள்ள உலோகங்களுக்கும் அடுத்த தலைமுறைக்குள் தட்டுப்பாடு வரும். ஆன்டிமனிக்கும் இதே முடிவுதானாம். அடுத்த பத்தாண்டுகளில் இதன் வளமும் வறண்டுவிடும்.

இன்று – “கனிமங்களின் சாதம், தாதுக்களும் பிரமாதம்’ என்று தலைவாழையில் உலோகங்களை உண்ணும் பகாசுரர்கள் யார்?

அமெரிக்காவில் 30 கோடி மக்கள். ஒவ்வொருவரும் ஆண்டுதோறும்

  • 107 கிலோ பாஸ்வரம்,
  • 20.3 கிலோ அலுமினியம்,
  • 8.1 கிலோ தாமிரம்,
  • 4.5 கிலோ துத்தநாகம்,
  • 5.3 கிலோ காரீயம் உண்டு வருகிறார்கள்.

நாமோ “பிளாட்டினம் இட்லி, வெள்ளித் தோசை, தங்கச் சோறு, பாஸ்வரச் சாம்பார், குரோமியக் குழம்பு, காரீயச் சட்னி, துத்தநாகத் துவையல்’ எல்லாம் சாப்பிடப் போவது மாதிரி நடந்து கொள்கிறோம். துறைதோறும் பணத்தைச் சுரண்டுவதற்கே வாதங்கள் புரிகிறோம். சுற்றுச்சூழல் என்ற உச்சரிப்பிலேயே “ஊழல்’ ஒட்டிக்கொண்டுதான் இருக்கிறது.

இந்நிலையில் எப்படி கனிமவள வறட்சியைத் தடுக்கப்போகிறோம் என்பதே இப்போதைய கேள்வி.

Posted in Air, Alloys, Aluminium, Antimony, Arctic, Auto, Automotive, Carbon, Cars, Cell, Cellphone, Chromium, Cooking, Copper, Earth, emissions, Empty, Environment, Expiry, Exploration, Gallium, Gas, Indium, Land, legs, Metals, Minerals, mines, Mobile, Natural, Nickel, oil, Ozone, Phones, Platinum, Pollution, Protection, Research, Rich, Shoes, Slippers, Socks, Surface, Tantalum, tantulum, Traffic, Warming, Water, Zinc | 1 Comment »

India may stop palm oil import from Indonesia: ISEA

Posted by Snapjudge மேல் ஏப்ரல் 5, 2007

இந்தோனேசியாவுக்கு இந்திய சமையல் எண்ணெய் நிறுவனங்கள் சங்கம் எச்சரிக்கை

ஜகார்த்தா, ஏப். 5: சுத்திகரிக்கப்படாத ஆயிலுக்குப் பதிலாக சுத்திகரிக்கப்பட்ட பாமாயிலை இந்தியாவுக்கு ஏற்றுமதி செய்ய முயற்சித்தால் பாமாயில் உள்பட அனைத்து சமையல் எண்ணெய்களின் இறக்குமதியையும் முற்றிலும் நிறுத்த வலியுறுத்துவோம் என இந்தோனேசியாவுக்கு இந்திய சமையல் எண்ணெய் நிறுவனங்கள் சங்கம் எச்சரிக்கை விடுத்துள்ளது.

இந்தியாவுக்கு அதிகப்படியாக சுத்திகரிக்கப்படாத பாமாயிலை ஏற்றுமதி செய்யும் நாடாக இந்தோனேசியா விளங்குகிறது. இந்தோனேசியாவில் இருந்து இறக்குமதி செய்யப்படும் பாமாயில் உள்நாட்டு நிறுவனங்கள் மூலம் சுத்திகரிக்கப்பட்டு வருகிறது. உள்நாட்டு நிறுவனங்களுக்கு வேலை அளிக்க வேண்டும் என்ற நோக்கோடு சுத்திகரிக்கப்படாத பாமாயில் இறக்குமதி செய்யப்பட்டு வருகிறது.

இந் நிலையில் உள்நாட்டு நிறுவனங்களுக்கு வேலை அளிக்க வேண்டும் என்ற நோக்கில் சுத்திகரிக்கப்படாத பாமாயில் ஏற்றுமதியை குறைத்துவிட்டு, சுத்திகரிக்கப்பட்ட பாமாயிலின் ஏற்றுமதியை அதிகரிக்க அந்நாட்டு அரசு முயற்சித்து வருகிறது. இதனால்தான் பாமாயில் இறக்குமதியை முற்றிலும் நிறுத்திவிட வலியுறுத்துவோம் என இந்திய சமையல் எண்ணெய் நிறுவனங்கள் சங்கம் எச்சரித்துள்ளது.

“இந்தோனேசியா, மலேசியா ஆகிய இரு நாடுகளும் இந்தியாவுக்கு அதிக அளவிலான பாமாயிலை ஏற்றுமதி செய்து வருகின்றன. மலேசியாவை விட இந்தோனேசியாதான் அதிகம் ஏற்றுமதி செய்கிறது. இந்தியாவுக்கு மலேசியா சுத்திகரிக்கப்பட்ட பாமாயிலை ஏற்றுமதி செய்ய அதிக முனைப்பு காட்டுகிறது. சுத்திகரிக்கப்பட்ட பாமாயில் இந்தியாவிற்கு தேவையில்லை’ என இந்திய சமையல் எண்ணெய் நிறுவனங்கள் சங்கம் இயக்குநர் மேத்தா தெரிவித்தார்.

Posted in Commerce, Consumption, Cooking, CPO, crude, crude palm oil, Economy, Employment, Expense, Exports, Gas, Import, Indian Solvent Extractors Association, Indonesia, ISEA, Jakarta, job, Malaysia, oil, palm oil, palmoil, Protection, refined palm oil, revenue, soybean, soybean oil, Tax, Trade, vegetable oils | 1 Comment »

What to Eat, How to eat & When to eat – A Primer on Indian Cooking, Foods, Vegetables

Posted by Snapjudge மேல் ஜனவரி 27, 2007

ஆரோக்கியம்: என்ன சாப்பிடுவது? எப்படிச் சாப்பிடுவது?
ந. ஜீவா

தாரிணி கிருஷ்ணன்

பூசணிக்காய், தயிர் எல்லாம் குளிர்ச்சின்னு சொல்றாங்களே? கீரை சாப்பிடும் போது தயிர் சேர்த்துக்கக் கூடாதுங்கிறாங்களே? வாழைப் பழத்தைச் சாப்பாட்டுக்கு முன்னால சாப்பிடணுமா? சாப்பாட்டுக்குப் பின்னால சாப்பிடணுமா? சாப்பிட்டவுடன் காபி, டீ சாப்பிடலாமா? இல்லை ஜில்லுன்னு ஒரு கூல்டிரிங்க்ûஸ உள்ளே இறக்கலாமா? சமைத்த உணவை ஃபிரிட்ஜ்ல வச்சு சூடு பண்ணிச் சாப்பிடலாமா? இப்படி நிறையக் கேள்விகளோடு சத்துணவியல் நிபுணர், ஆலோசகர் தாரிணி கிருஷ்ணனை அணுகினோம். ஒரு புன்சிரிப்புடன் நமது கேள்விகளுக்கு அவர் சொன்ன பதில்களிலிருந்து..,

நம்மில் பலபேர் பூசணிக்காய் குளிர்ச்சி, தயிர் குளிர்ச்சின்னு சொல்லிக்கிட்டு மழைக்காலத்திலும் குளிர்காலத்திலும் சேர்த்துக் கொள்ளுறதில்லை. சிலர் வேறு சில பொருள்களைச் சூடுன்னு சொல்லி ஒதுக்கிடுவாங்க. உண்மையில் சாப்பிடுற பொருளில குளிர்ச்சி, சூடுன்னு எதுவுமில்லை. நூற்றுக்கு ரெண்டுபேருக்கு பூசணிக்காய் சாப்பிட்டபின் சளி பிடிச்சிக்கிட்டதுன்னு வச்சுக்கங்க, அவுங்க பூசணிக்காயாலதான் சளின்னு நம்பிடுவாங்க. உண்மையில் பூசணிக்காய் அவுங்களுக்கு அலர்ஜியாயிருந்து அதனால சளிபிடித்தாலும் எல்லாருக்கும் அது அலர்ஜியாக இருக்கணும்ங்கிற அவசியமில்லை.

கீரை சாப்பிட்டா தயிர் சாப்பிடக் கூடாதுன்னு சொல்லுவாங்க. அதனால் அவங்க நினைக்கிற மாதிரி பெரிய கெடுதல் வந்துடாது. அதேசமயம் கீரையில் ஆக்ஸலேட், ஃபைட்டேன்னு சத்துக்கள் இருக்கு. தயிரில் சுண்ணாம்புச் சத்து இருக்கு. கீரையும் தயிரும் சாப்பிட்டா சுண்ணாம்புச் சத்து உடலில் சேராது. அதுபோல சாம்பார் சாதம் சாப்பிட்டு பேரீச்சம்பழம் சாப்பிடக்கூடாது. ஏன்னா இரும்புச் சத்தைக் கிரகிக்கிற தன்மை இல்லாமல் போயிடும்.

நிறையப் பேர் வாழைப் பழத்தை மலச்சிக்கலுக்குத் தர்றதுன்னு நினைக்கிறாங்க. பேதியாகிற குழந்தைகளுக்கு நல்லா கனிந்த வாழைப்பழம் ஒன்று கொடுத்தால் பேதியாவது நின்றுவிடும். வாழைப்பழத்தில் கரையக் கூடிய நார்ச்சத்து இருக்கு. அது மலச்சிக்கல் வராமல் தடுக்கும். வாழைப்பழத்தைச் சாப்பாட்டுக்கு முன்னாலேயோ, பின்னாலேயோ எப்ப வேணுமின்னாலும் சாப்பிடலாம். வாழைப்பழம் சாப்பிட்டா சளிப் பிடிக்கும்ங்கிறதுக்கு விஞ்ஞானப்பூர்வமான அடிப்படை கிடையாது. மலச்சிக்கலைப் போக்குறதுக்கு பப்பாளி, கொய்யாப்பழம் ரொம்ப நல்லது. கொய்யாப் பழத்தில் வைட்டமின் சி இருக்கு. அதிலுள்ள கொட்டை மலச்சிக்கலைப் போக்கும்.

சிலர் வளர்கிற குழந்தைகளுக்கு எதை வேணாலும் கொடுக்கலாம்; ஒண்ணும் செய்யாதுன்னு சொல்வாங்க. அவங்க சொல்றதில உண்மையிருந்தாலும் அதுக்காக நிறையச் சாக்லேட் வாங்கித் தரக்கூடாது. சரியாகச் சாப்பிடுற பழக்கத்தை அவங்க கத்துக் கொள்கிற வயசு இது. நிறைய சாக்லேட், நிறைய ஐஸ் க்ரீம், சிப்ஸ், பிட்ஸôன்னு உள்ளே திணிச்சிக்கிட்டிருந்தா குழந்தைகள் குண்டாகிவிடுவார்கள். 12 வயசில இருந்து 15 வயசுவரை உள்ள குழந்தைகள் உடல்பருமனால் அதிகம் பாதிக்கப்படுறாங்க. சாக்லேட்ல கொழுப்பு, மாவு, சோடியம் அதிகம். இதை அதிகம் சாப்பிடுறவங்களுக்கு 20 – 25 வயசிலே ரத்தக் கொதிப்பு போன்ற வியாதிகள் வர வாய்ப்பிருக்கு. இந்தக் காலத்துல குழந்தைகளுக்கு உடற்பயிற்சி கிடையாது. வீடுகள்ல ஃபிளாட் சிஸ்டம் வந்துட்டதால குழந்தைகள் விளையாட இடமில்லை. நிறைய ஸ்கூல்களில் விளையாட கிரவுன்டே கிடையாது. நாளைக்கு டெஸ்ட் இருந்தா இன்னைக்கு பி.டி. கிளாûஸ ஸ்கூல்லயே கட் பண்ணிடுறாங்க. டிவி பார்க்குறது, கம்ப்யூட்டர் கேம் விளையாடுறதுதான் குழந்தைங்க விளையாட்டு. அதனாலதான் சிறு குழந்தைகளுக்கும் கூட சர்க்கரை வியாதி வருது.

சாப்பிட்டவுடன் கூல்டிரிங்க்ஸ் சாப்பிடுற பழக்கம் சிலருக்கு உள்ளது. பாட்டிலில் அடைச்சு விற்கும் எந்த ட்ரிங்க்ஸýம் உடலுக்கு நல்லதல்ல. ஜூஸ்ல சர்க்கரை, கெமிக்கல்ஸ் போட்டுக் கொடுப்பாங்க. இதிலே நார்ச்சத்து கிடையாது. பழத்தைப் பிழிஞ்சு ஃபிரஷ்ஷா ஜூஸ் சாப்பிடுறது நல்லது. கூல்டிரிங்க்ஸýக்குப் பதிலா இளநீர் குடிக்கலாம்.

சிலர் டிபன் சாப்பிட்டவுடன் டீ, காபி சாப்பிடுவார்கள். காபியைவிட டீ நல்லது; டீ சாப்பிட்டா ரத்தக் குழாய்கள்ல கொழுப்புப் படியாதுன்னு சொல்வாங்க. ஆனா அது நாம் சாப்பிடுற டீக்கு அல்ல. வெளிநாடுகள்ல டீன்னு சொன்னா அது பால், சர்க்கரை இல்லாத டீ. கொதிக்கும் நீரில் இலை டீயைப் போட்டு சிறிது நேரம் கழித்து வடிகட்டிச் சாப்பிடுவாங்க. டீத்தூளை வேக வைக்கக் கூடாது. அப்படி வேகவைத்தா டீயிலுள்ள டேனன்ஸ்(பஹய்ய்ண்ய்ள்) என்ற உடலுக்கு நல்லது செய்யும் சத்து அழிந்துவிடும். பால், சர்க்கரை சேர்த்து நல்லா கொதிக்கவச்சு சாப்பிடுற டீயால உடம்புக்குக் கெடுதி. சாப்பிட்டவுடன் டீ சாப்பிட்டா அது வயிற்றில் உள்ள அமிலத்தை அதிகப்படுத்தும்.

ஃபிரிட்ஜில் மாவை வைத்துப் பின்னர் எடுத்து இட்லி, தோசை செய்றதாலே பெரிய பாதிப்பில்லை. ஏன்னா அது புளிக்கிற ஐட்டம். மிச்ச உணவுப் பொருள்களை அதில் வச்சு திரும்பத் திரும்ப ஹீட் பண்ணினா ஒண்ணு, அதில உள்ள சத்து அழிஞ்சு போயிடும். இன்னொண்ணு, அதில் கிருமிகள் உருவாயிடும். இப்பல்லாம் கடைகள்ல பாக்கெட்ல அடைச்ச மாவு விக்கிறாங்க. அந்த மாவுல என்ன கலக்கிறாங்கன்னே யாருக்கும் தெரியாது. அதில நிறைய சோடா உப்புப் போடுறாங்க.

சிலர் அசைவ உணவோடு சைவ உணவைச் சேர்த்துச் சாப்பிட்டாக் கெடுதிம்பாங்க. அப்படியெல்லாம் ஒண்ணுமில்லை. மட்டன் சமைக்கும் போது அதோடு உருளைக் கிழங்கு போடுறாங்க. வெங்காயம் இல்லாம அசைவ உணவு சமைக்க முடியுமா? பிரியாணிக்கு கத்திரிக்காயில் செய்யப்பட்ட கூட்டுமாதிரி ஒண்ணு செய்வாங்க. அதனால அசைவ உணவும் சைவ உணவும் ஒத்துப் போகாதுங்கிறது உண்மையல்ல. குறிப்பாக சர்க்கரை வியாதி உள்ளவர்கள் அசைவம் சாப்பிட்ட அன்னைக்கு கண்டிப்பா ஒரு கூட்டோ, பொரியலோ சேர்த்துக் கொள்ளணும். அசைவ உணவைக் கூட நிறைய எண்ணெய்யில்லாம சமைக்கணும்.

தேங்காய் சாப்பிட்டா ரத்தத்தில் கொழுப்புச் சத்துச் சேரும்னு சொல்வாங்க. அது உண்மைதான். ஆனா தேங்காயில் நார்ச்சத்து அதிகம். உடலுக்கு நல்லது செய்யும் கொழுப்பும் தேங்காயில் உள்ளது. என்றாலும் அதிகம் தேங்காய் சாப்பிட்டால் கெடுதிதான். கேரள மக்கள் அதிகம் தேங்காய் சேர்த்துக் கொண்டாலும் அவுங்களுக்கு அதிகம் பாதிப்பு வராம இருக்கிறதுக்குக் காரணம், அவுங்க தேங்காயோடு மீனையும் அதிகம் சேர்த்துக்கிறதுதான். அதனால பாதகம் வருவது இல்லை. மேலும் உடலுழைப்பும் அவுங்களுக்கு அதிகம்.

உலகம் பூராவும் பெண்களுக்கு இருக்கிற பிரச்சினை ரத்தசோகை. ரத்தத்தில் இரும்புச் சத்துக் குறைந்து போறதுதான் ரத்தசோகை ஏற்படக் காரணம். இந்த ரத்த சோகையில் இரண்டாவது ஸ்டேஜ் என்று ஒன்று உள்ளது. இது கர்ப்பிணிகளுக்கு வந்துவிட்டால் பிறக்கிற குழந்தைகளின் மூளை வளர்ச்சியைப் பாதிக்கும். இரும்புச் சத்து அதிகரிப்பதற்கு பெண்கள் பச்சைக் கீரை, காய்கறிகளை அதிகம் சேர்த்துக் கொள்ள வேண்டும். கேழ்வரகு, தர்ப்பூசணி சாப்பிடலாம். பீட்ரூட்டில் இரும்புச் சத்து அதிகம் இருப்பதாகப் பலர் நம்பிக்கிட்டிருக்காங்க. ஆனா அதில் உண்மையில்லை. பேரீச்சம்பழத்தைக் காலையில் வெறும் வயிற்றில் சாப்பிட்டு வந்தால் ரத்த சோகை நீங்கும்.

சர்க்கரை வியாதி வந்த பின்னால் அவஸ்தைப்படுவதைவிட வராமல் தடுப்பது நல்லது. நிறையக் காய்கறிகள் சேர்த்துக் கொள்ளணும். உதாரணமா 4 பேர் உள்ள ஒரு குடும்பத்துக்கு ஒரு நாளைக்கு அதிகம் போனா கால் கிலோ காய் சமைக்கிறாங்க. இது போதாது. குறைந்தது 1 கிலோ காய்கறியாவது சேர்த்துக் கொள்ளணும். அதற்கடுத்து தினம்தோறும் 45 நிமிடங்கள் வாக்கிங் போறது நல்லது. ரத்தத்தில் குளுக்கோஸ் அளவு அதிகரிக்காமல் பார்த்துக்கிட்டா சர்க்கரை வியாதியின் பாதிப்பிலிருந்து தப்பிக்கலாம். முதல்ல எல்லாம் சர்க்கரை வியாதியைப் பணக்காரர் வியாதிம்பாங்க. இப்ப ஏழை, பணக்காரன்னு வித்தியாசம் பார்க்காம, வயசானவங்க, குழந்தைங்கன்னு வித்தியாசம் இல்லாம சர்க்கரை வியாதி வருது. இதுக்குக் காரணம் டென்ஷன். டென்ஷன் இல்லாதவர் யாருமில்லை. குழந்தைகளுக்கும் கூட டென்ஷன் இருக்கு. டென்ஷன் இல்லாமத் தவிர்க்க மூச்சுப் பயிற்சி, தியானம், ஒவ்வொருவரும் அவரவருக்குப் பிடித்த மெல்லிசான இசையைத் தினம்தோறும் பத்துநிமிடம் கண்ணை மூடிக் கொண்டு கேட்பது என்று முயற்சி பண்ணலாம்.

சர்க்கரைவியாதியைப் போலவே வரும் இன்னொரு வியாதி தைராய்டு ப்ராப்ளம். இது வர்றதுக்கு முக்கியக் காரணம் டென்ஷன். அதிலும் தைராய்டு சுரப்பி சரிவரச் சுரக்காம இருந்தா ஹைப்போ தைராய்டு ப்ராப்ளம் வரும். இதுதான் இங்க அதிகம். இவங்க முக்கியமா முட்டைக் கோஸ், காலிஃப்ளவர் சேர்த்துக் கொள்ளக் கூடாது. மன இறுக்கம் இல்லாம வாழப் பழகிக்கணும்.

சிலர் இயற்கை உணவு சாப்பிடணும் என்பாங்க. இதில கவனிக்க வேண்டியது என்னன்னா, இயற்கை உணவே இப்போது நெறையக் கெமிக்கல்ஸ்னால கெட்டுப் போயிருக்கு. சமைத்த உணவோடு இயற்கை உணவையும் சேர்த்துச் சாப்பிடலாம்.

Posted in Cooking, Eat, Foods, Healthcare, Kadhir, Vegetables | Leave a Comment »

Online trading increases the prices of essential grains, pulses & grams

Posted by Snapjudge மேல் ஜனவரி 23, 2007

ஆன்-லைன் வர்த்தகம் எதிரொலி: பருப்பு விலைகள் ஒரே நாளில் அதிரடி உயர்வு

சென்னை, ஜன. 23: சென்னை உள்பட தமிழகத்தின் பல்வேறு நகரங்களில் பருப்புகளின் விலை திங்கள்கிழமை அதிரடியாக உயர்ந்தது.

ஆன்-லைனில் நடைபெறும் வர்த்தக சூதாட்டமே இந்த திடீர் விலை உயர்வுக்கு காரணம் என சில்லறை வர்த்தகர்கள் தெரிவித்தனர்.

சென்னையில் திங்கள்கிழமை காலை ஒரு மூட்டை (100 கிலோ) துவரம் பருப்பின் விலை ரூ.4,000 ஆக இருந்தது. ஆனால், மாலையில் திடீரென விலை உயர்ந்து ரூ. 4,500 ஆக விற்கப்பட்டது.

அதாவது, கிலோவுக்கு ரூ. 5 உயர்ந்து ரூ.45 ஆக விற்கப்பட்டது.

இதேபோன்று, உளுத்தம் பருப்பும் மூட்டைக்கு (100 கிலோ) ரூ. 5,800 வரை விற்கப்பட்டது. ஒரே நாளில் உளுத்தம் பருப்பு விலை கிலோவுக்கு ரூ. 4 உயர்ந்தது.

“”ஏற்கெனவே, அத்தியாவசியப் பொருள்களின் விலை உயர்ந்து வருகிறது. இந்நிலையில், திடீரென ஒரே நாளில் அதிரடியாக விலை உயர்ந்து இருப்பதற்கு ஆன்-லைனில் நடைபெறும் வர்த்தகமே காரணம்” என்றார் கொளத்தூரில் மளிகைக் கடை வைத்திருக்கும் செண்பகராஜ்.

என்ன நடக்கிறது ஆன்-லைனில்…ஆன்-லைனில் வர்த்தகத்தின் போது, உளுத்தம் பருப்பு, துவரம் பருப்பு உள்ளிட்டவை மொத்தமாக முன்பதிவு செய்து வாங்கப்படுகிறது. இதற்கு, மொத்தக் கட்டணத்தில் 5 சதவீதம் மட்டும் செலுத்தினால் போதும்.

மொத்தமாக, முன்பதிவு செய்யும் போது பொருள்களுக்கு தட்டுப்பாடு ஏற்படுவது போன்ற தோற்றத்தை உருவாக்குகின்றனர்.

இதன்பின்பு, தினந்தோறும் சந்தை நிலவரத்தை தினமும் ஆன்-லைனில் பார்க்கும் வர்த்தகர்கள் “நல்ல வாய்ப்பு’ கிடைக்கும் போது தங்களின் சரக்கை விற்கின்றனர்.

“”இந்த நிச்சயமற்ற தன்மையால் சில்லறை வர்த்தகர்கள் பெரும் பாதிப்புக்கு உள்ளாகின்றனர். இந்தியாவின் சில முக்கிய நிறுவனங்கள் இந்த வர்த்தக சூதாட்டத்தில் ஈடுபட்டு, விலை ஏற்றத்துக்கு காரணமாகின்றன” என்றார் வணிகர் சங்கப் பிரமுகர் ஒருவர்

Posted in Cooking, Economy, Finance, Grams, Masoor Dal, Masoor Dhal, Moong Dal, Moong Dhal, Online Trading, Prices, Profits, Pulses, Speculation, Spices, Toor Dal, Toor Dhal, Urad Dal, Urad Dhal | Leave a Comment »

Veg Finger Foods – Book Writer Felicitated : Promila Gupta

Posted by Snapjudge மேல் ஓகஸ்ட் 14, 2006

இந்திய எழுத்தாளருக்கு ஆஸ்திரேலிய விருது

புதுதில்லி, ஆக. 14: இந்திய-ஆஸ்திரேலிய சமையற்கலை புத்தக எழுத்தாளர் பிரோமிளா குப்தாவுக்கு (53) ஆஸ்திரேலிய நாட்டின் “பெருமைக்குரியவர்‘ என்ற விருது மெல்போர்னில் நடந்த விழாவில் சனிக்கிழமை வழங்கி கெüரவிக்கப்பட்டது.

பிரோமிளா குப்தா எழுதிய “வெஜிடேரியன் பிங்கர் புட்ஸ்’ மற்றும் இந்திய உணவு வகைகள் குறித்த புத்தகங்கள் ஆஸ்திரேலியாவில் பெரும் வரவேற்பை பெற்றவை.

இவர், சர்வதேச அளவில் பல்வேறு விருதுகளைப் பெற்றுள்ளார். பல்வேறு நாடுகளில் இவர், சமையற்கலை குறித்த கருத்தரங்கம் மற்றும் பணிமனைகளை நடத்தி உள்ளார்.

Posted in Australia, cook, Cookbook, Cooking, Dianamani, Dinamani, Foods, Indian Foods, Pramila Gupta, Tamil | Leave a Comment »