Tamil News

BBC, Dinamani, Dinamalar, Maalai Malar et al

Ingmar Bergman – Anjali, Memoirs, Movies, Biosketch

Posted by Snapjudge மேல் ஓகஸ்ட் 2, 2007

தனிமையின் இசை: அஞ்சலி – இங்கமர் ப�

குப்பை வலை: பெர்க்மன் காலமானார்.

அனாதை – ரசித்த திரைப்படங்கள்: Wild Strawberries

————————————————————————————————

கடவுளுக்கு ஒரு கேள்வி!

தொலைக்காட்சிக்காக அவர் இயக்கிய “சீன்ஸ் ஃப்ரம் எ மேரேஜ்’ (1973) என்ற ஆறுமணி நேரப் படம் கணவன், மனைவி பிரச்சினையைக் களமாகக் கொண்டு உருவாக்கப் பட்டிருந்தது. அது அவர் இரண்டாம் மனைவியைக் குறித்த படம் என்பார்கள். (பெர்க்மன் ஐந்து முறை திருமணம் செய்தவர். 9 குழந்தைகள்.)

உலக சினிமாவின் கடந்த 100 ஆண்டு சரித்திரத்தில் டாப் டென் படங்களைப் பட்டியலிட்டால் அதில் இங்மார் பெர்க்மனைத் தவிர்க்க முடியாது என்பார்கள். தத்துவார்த்தமான படங்களுக்காக அதிகம் சிலாகிக்கப்பட்டவர் அவர்.

ஸ்வீடன் நாட்டில் லூதரன் கிருஸ்தவ பாதிரியாரின் மகனாக அதிக கண்டிப்புடன் வளர்க்கப்பட்டதாலோ என்னவோ கடவுள் சம்பந்தமான நம்பிக்கைகளில் அவருக்கு ஏராளமான கேள்விகள் இருந்தன. அது அவருடைய படங்களில் அதிகம் பிரதிபலிக்கப்பட்டது. தவிர, மனோரீதியான பிரச்சினைகள், மனித உறவுச் சிக்கல்கள் அவருடைய திரைப்படங்களின் ஆதாரமான அம்சமாக இருந்தன.

மெüனப் படங்களின் காலத்தில் திரைப்படங்கள் இயக்கிய விக்டர் ஜோஸ்ட்ரம் (Victor Sjostrum) இவருடைய முன்னோடி என்று சொல்லலாம். ஆனால் அதற்கு முன்பே இவர் நாடகத் தயாரிப்பில் ஈடுபட்டு இவருடைய தனித்தன்மையை அடையாளப்படுத்தியிருக்கிறார். ஷேக்ஸ்பியர் முதல் ஸ்டெர்ன்பெர்க் வரையான நாடக ஆசிரியர்களின் நாடகங்களை அவர் அரங்கேற்றியிருக்கிறார்.

இவர் முதலில் திரைக்கதை அமைத்த “ஹெட்ஸ்’ என்ற படம் 1944-ல் தயாரானது. 46-ல் தன் முதல் திரைப்படமான “க்ரைசிஸ்’-ஐ இயக்கினார்.

புரிதல் உள்ள கலைஞர்களின் கூட்டணியில்தான் சிறந்த படங்கள் உருவாக முடியும் என்பதில் பெர்க்மன் அதிக நம்பிக்கை கொண்டிருந்தார். அவருடை நடிப்புக் கலைஞர்கள் பெரும்பாலும் ஒரு சிலரே. மேக்ஸ்வான் சைடோ, குன்னார் பாண்ஸ்டிரான்ஸ், ஈவா டால்பர்க், பிபி ஆண்டர்சன், ஹாரியாட் ஆண்டர்சன், லிவ் உல்மான் போன்றவர்கள் அவருடைய நிரந்தர நடிகர்களாக இருந்தனர். இரண்டு காமிராமேன்களோடு பணியாற்றியிருக்கிறார். குன்னார் ஃபிஷ்ஷர் அதில் முக்கியமானவர். இவரும் பெர்க்மனும் பணியாற்றிய படங்களில் “வைல்ட் ஸ்ட்ராபெர்ரிஸ்’ (1957), “விர்ஜின் ஸ்பிரிங்’ (1960) ஆகியவை பெரிதும் போற்றப்பட்டன. அடுத்தவர் ஸ்வென் நிக்விஸ்ட். இவருடைய பிரதான பங்களிப்பை “க்ரைஸ் அண்ட் விஸ்பர்ஸ்’ படத்தில் பார்க்கலாம். இவர்கள் இருவருமே உலகம் போற்றும் ஒப்பற்ற ஒளிப்பதிவாளர்களாக ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டவர்கள். பெர்க்மனின் படங்களில் மிளிர்ந்த அழகுணர்வும் கட்டமைப்பும் இந்தக் கலைஞர்கள் கூட்டணியை அவர் உருவாக்கியதால்தான் சாத்தியப்பட்டது.

“ஃபேன்னி அண்ட் அலெக்ஸôண்டர்’ (1982) அவருடைய சுயசரிதம் போல அமைந்த படம். இதுவே தன் கடைசி படம் என்றும் அவர் அறிவித்தார். ஆனால் வாழ்க்கையில் எந்தத் தீர்மானங்களும் பெரும்பாலும் நம் கையில் இல்லாமல் போவதைப் போலவே அவருடைய அது அவருடைய கடைசி படமாக இல்லை. அதைத் தொடர்ந்து படங்கள் இயக்கினார். ஆஃப்டர் த ரிகர்ஸல் (1984), சாரா பாண்ட் (2003) போன்ற படங்கள் அதன் பிறகு இயக்கியவைதான்.

தர்ஸ்ட் (1949), சாடஸ்ட் அண்ட் டின்செல் (1953), ஸ்மைல்ஸ் ஆஃப் எ சம்மர் நைட் (1955), செவன்த் சீல் (1957), தி விர்ஜின் ஸ்பிரிங் (1960), த்ரு ஏ க்ளாஸ் டார்க்லி (1961), விண்டர் லைட் (1962), சைலன்ஸ் (1963), பெர்úஸôனா (1966), தி ரைட் (1968), தி மேஜிக் ஃப்ளூட் (1975), ஃபேஸ் டு ஃபேஸ் (1976) போன்ற படங்கள் மனிதனின் மதம் சார்ந்த நம்பிக்கைகள், குரோதம், ஏமாற்றம், உறவுத் தன்மைகள் போன்ற மனிதனின் ஆதாரமான குணங்களை மையப்படுத்தியிருந்தன. பெண்களை மனம் நொறுங்கிய பாத்திரங்களாகப் படைத்திருந்தார் அவர். பெண்களைச் சித்திரிப்புகள் மூலம் பரவலாகப் பேசப்பட்டார். உலகநாடுகளின் பார்வை இவர் மேல் குவியத் தொடங்கியது இவருடைய பெண் பாத்திரங்களால்தான்.

தொலைக்காட்சிக்காக அவர் இயக்கிய “சீன்ஸ் ஃப்ரம் எ மேரேஜ்’ (1973) என்ற ஆறுமணி நேரப் படம் கணவன், மனைவி பிரச்சினையைக் களமாகக் கொண்டு உருவாக்கப்பட்டிருந்தது. அது அவர் இரண்டாம் மனைவியைக் குறித்த படம் என்பார்கள். (பெர்க்மன் ஐந்து முறை திருமணம் செய்தவர். 9 குழந்தைகள்.)

அறுபதாண்டு சினிமா வாழ்வில் அவர் அறுபது படங்களை இயக்கியிருக்கிறார். சினிமா காமிராவை உள்ளத்தின் கண்ணாகப் பயன்படுத்தியவர் என்று பெர்க்மனை வர்ணிப்பதுண்டு. அதே சமயம், அவருடைய அரசியல் சார்பு வரையறுக்கப்பட்ட ஒன்று என்றும் சமூக ரீதியாக குறுகிய நோக்கம் உள்ளவர் என்றும் அவர் மீது விமர்சனங்கள் உண்டு.

குறிப்பிட்டுச் சொல்லும்படியான எந்த அரசியல் சார்பும் அவருக்கு இருந்ததில்லை. பலவிதமான கொடூரங்களுக்குப் பிறகும் மனதைத் தேற்றி கலை, ரசனை போன்றவற்றில் மனிதன் தன்னை எப்படிச் செலுத்த முடிகிறது என்ற ஆச்சர்யம் அவருடைய படத்தில் தொனித்தது. அப்படித் தேற்றிக் கொள்வதற்கு கலையும் ரசனையும்தான் காரணமாக இருக்கிறது என்பதுதான் அவருடைய ஆச்சர்யத்தின் அர்த்தம்.

“செவன்த் சீல்’ படத்தில் கதாநாயகன் மரணத்துடன் நடத்தும் யுத்தம் கருத்து உருவாக்கக் காட்சியாகச் சொல்லப்பட்டது. மரணத்துடன் செஸ் ஆடுவான் நாயகன். இறுதியில் மரணம்தான் வெல்லும். 89-வது வயதில் மரணத்தைத் (ஜூலை 30) தழுவியிருக்கும் பெர்க்மன் மரணத்தை வென்ற கலைஞராக இருக்கிறார்.

அதே படத்தில் கடவுளை நோக்கி கதாநாயகன் ஒரு கேள்வி கேட்பான். அதுதான் பெர்க்மனின் வாழ்நாள் கேள்வியாக இருந்தது: “”நம்ப விரும்புகிறோம். ஆனால் முடியவில்லை. எங்களுக்கு என்ன வழி?”

-தமிழ்மகன்

————————————————————————————————
பெர்க்மன் பற்றி…!

கே.பாலசந்தர் (இயக்குநர்)

பலருக்கு விருதுகள் மீது காதல் இருக்கும்; ஆனால் விருதுகளுக்கோ சிலர் மீதுதான் காதல் வரும். அப்படி உலகின் ஒட்டுமொத்த உயரிய விருதுகள் பலவும் மையல் கொண்டு மயங்கி விழுந்தது பெர்க்மனிடத்தில்தான். அதற்கான முழு தகுதியும் அவருக்குண்டு. எதற்காகவும் சமரசம் செய்து கொள்ளாத அவருடையை கலையுணர்வு, சினிமாவுக்கு வர விரும்புவோர் கற்றுக் கொள்ள வேண்டிய ஒன்று. அவர் ஒரு பெர்ஃபக்ஷனிஸ்ட். அவருடைய “ஹெட்ஸ்’, “ஸ்மைல்ஸ் ஆஃப் எ சம்மர் நைட்’, “க்ரைஸ் அண்ட் விஸ்பர்ஸ்’ போன்ற படங்கள் என்னை பாதித்தவை.
————————————————————————————————
கௌதம் மேனன் (இயக்குநர்)

பெர்க்மனுடைய படங்களில் எனக்குப் பிடித்தவை “வைல்ட் ஸ்ட்ராபெர்ரிஸ்’, “த செவன்த் சீல்’, “ஆட்டம் சொனாட்டா’ போன்றவை. நான் உதவி இயக்குநராக இருந்த காலகட்டங்களில் நண்பர்களுடன் பல தடவை பெர்க்மனின் படங்களைப் பற்றி டிஸ்கஸ் செய்ததுண்டு. அவருடைய “ஆட்டம் சொனாட்டா’ படத்தைத் தமிழில் எடுக்க வேண்டும் என்று கூட நினைத்திருக்கிறேன். “ஃபீமேல் சைக்காலஜி’யை சினிமாவில் முதன்முதலாகப் பயன்படுத்தியவர். “பூவே பூச்சூட வா’, “கற்பூர முல்லை’ போன்ற படங்கள் கூட அவருடைய சில படங்களின் கருதான்.

————————————————————————————————

கே.வி.ஆனந்த் (ஒளிப்பதிவாளர்} இயக்குநர்)

பெர்க்மன் படங்களில் கேமிராமேனாக பணியாற்றியவர் ஸ்வென் நிக்விஸ்ட். உலகின் மிகச் சிறந்த ஒளிப்பதிவாளர். இவருடைய ஒளிப்பதிவுக்காகப் படங்களைப் பார்க்கும்போதுதான் அந்தப் படத்தை இயக்கியவர் பெர்க்மன் என்று தெரியும். இப்படித்தான் எனக்கு பெர்க்மன் அறிமுகமானார். ரசிகர்களை ஒவ்வொரு ஃப்ரேமிலும் அசத்தி அவர்களை அப்படியே உட்கார வைக்க வேண்டும் என்றுதான் இப்போதைய கமர்சியல் சினி டெக்னீசியன்ஸ் நினைக்கிறார்கள். ஆனால் பெர்க்மன் அப்படி அல்ல. எந்தக்

காட்சிக்கு எது அவசியமோ அதை மட்டுமே பயன்படுத்துவார். அவருடைய படக் காட்சிகளைத் தொடர்ச்சியாக 10 நிமிடங்கள்; 30 நிமிடங்கள் பார்த்தால்தான் கதையின் “வேல்யூ’ புரியும்.
————————————————————————————————
எஸ்.ராமகிருஷ்ணன் (எழுத்தாளர்)

உலகின் “டாப் 10 சினிமா மாஸ்டர்கள்’ யார்? என ஒரு பட்டியலிட்டால் அதில் பெர்க்மனின் பெயரைத் தவிர்க்க முடியாது. பெர்க்மன் சினிமாத் துறைக்கு வந்த சில ஆண்டுகளிலேயே “பெர்க்மன் சினிமா’ என ஒரு ஸ்டைலை உருவாக்கினார். அவருடைய படங்களில் 90 சதவீதம் பெண்களுடைய அகவுலகம் பற்றிய விஷயங்களை உளவியல் ரீதியாகக் காட்டியவர். பெண்களுடைய கனவு, ஏக்கம், தனிமை, அப்பாவித்தனம், அறியாமை, ஆளுமை, நட்பு, காதல், காமம் போன்றவற்றை வேறு எந்த இயக்குநரும் பெர்க்மன் அளவுக்கு ஆழமாகக் காட்டியிருப்பார்களா என்பது சந்தேகமே! அவருடைய படங்களில் எனக்கு மிகவும் பிடித்தது “த விர்ஜின் ஸ்பிரிங்’.
————————————————————————————————
ரேவதி (நடிகை } இயக்குநர்)

பெர்க்மனின் படங்களில்தான் பெண்களின் உலகத்தை முழுமையாகக் காண முடியும். சினிமாவில் ஒரு பெண் இயக்குநரால் கூட இத்தனை அழகாகவும், தத்ரூபமாகவும் பெண்களின் சைக்காலஜியை காட்டுவது சிரமம்தான். “க்ரைஸ் அண்ட் விஸ்பர்ஸ்’, “சீன்ஸ் ஃப்ரம் எ மேரேஜ்’, “வைல்ட் ஸ்ட்ராபெர்ரிஸ்’ போன்றவை என்னுடைய ஃபேவரைட் படங்கள். எனக்குப் பிடித்த ஐந்து வெளிநாட்டு இயக்குநர்களில் ஒருவர்.
————————————————————————————————

Advertisements

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: