Tamil News

BBC, Dinamani, Dinamalar, Maalai Malar et al

Municipality power consumption – Self sufficiency, Water Distribution, Alternate Energy

Posted by Snapjudge மேல் மார்ச் 21, 2007

கட்டிக் கொடுத்த சோறு

உள்ளாட்சி அமைப்புகளின் மின்கட்டண நிலுவை மீதான அபராதத் தொகையைத் தள்ளுபடி செய்வதென தமிழக அரசு மேற்கொண்டுள்ள முடிவு உள்ளாட்சி அமைப்புகளுக்கு நிதிச் சுமையை ஓரளவு குறைப்பதாக அமையும்.

ஆனால், மின் கட்டணத்தைச் செலுத்த முடியாத நிலைமைதான் அபராதம் செலுத்தும் நிலைமைக்குக் காரணம் என்பதை எண்ணிப் பார்க்கும்போது, இந்தப் பிரச்சினை முடிவுக்கு வருமா என்பது சந்தேகமாக இருக்கிறது. கட்டணத்தைச் செலுத்த முடியாத அதே நிலை நீடிக்குமானால், அபராதத் தொகையைத் தள்ளுபடி செய்தும் பயன் ஏற்படாது. கட்டிக் கொடுத்த சோறு ஓரிரு வேளைக்கு மட்டுமே உதவும்.

உள்ளாட்சி அமைப்புகள் (பஞ்சாயத்து, பேரூராட்சி, நகராட்சி, மாநகராட்சி) நிலுவை வைத்துள்ள ரூ.204 கோடியை அரசே இப்போதைக்கு செலுத்துவதும், இனிமேல் அவர்களது மின் பயன்பாட்டை ஒழுங்குபடுத்தும் நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்வதும்தான் நிரந்தரத் தீர்வாக அமையும்.

உள்ளாட்சி அமைப்புகளுக்கு ஏற்படும் மின் செலவில் பெரும்பகுதி தெருவிளக்குகள் மற்றும் நீரேற்று நிலையங்கள் மூலமாக ஏற்படுகிறது.

தெருவிளக்குகள் மூலம் உள்ளாட்சி அமைப்புகளுக்கு வருவாய் கிடைப்பதில்லை. வெறும் செலவு மட்டுமே. ஒவ்வொரு மின்கம்பத்துக்கும் மின்வாரியம் நிர்ணயிக்கும் ஒட்டுமொத்த தொகையை உள்ளாட்சி அமைப்புகள் செலுத்துகின்றன.

இரண்டாவதாக, குடிநீர் விநியோகத்தில் நீரேற்று நிலைய மின்செலவைத் தவிர்க்கவே முடியாது. நீரேற்றும் மின்செலவுக்கும் குடிநீர் கட்டணம், குழாய் வரி மூலம் கிடைக்கும் வருவாய்க்கும் பற்றாக்குறை இடைவெளி பெரிதாக உள்ளது.

பதினைந்து ஆண்டுகளுக்கு முன்பு குடிநீர் விநியோகத்தின் மூலம் உள்ளாட்சி அமைப்புகளுக்கு செலவு போக, சிறிது வருவாய் கிடைத்திருக்கலாம். இப்போது நிலைமை தலைகீழ். விரிந்துவிட்ட நகரின் அனைத்து மக்களுக்கும் தண்ணீர் கிடைக்க பல்வேறு இடங்களில் ஆழ்துளை போட்டு தண்ணீர் எடுப்பதால் மின்செலவு மேலும் கூடிவிட்டது. ஆனால் அதற்கேற்ப குடிநீர் கட்டணத்தை உயர்த்த முடியவில்லை. கவுன்சிலர்கள் கடும் எதிர்ப்பு தெரிவிக்கின்றனர்.

உள்ளாட்சிகளுக்கான மின்கட்டணத்தை ரூ.5-லிருந்து ரூ.2-ஆகக் குறைக்க வேண்டும் என்பதுகூட, சுமையை இன்னொரு தலைமேல் ஏற்றிவிடுவதாகவே அமையும்.

உள்ளாட்சி அமைப்புகள் தங்கள் வருவாயைப் பெருக்கிக் கொள்ளும் புதிய வழிகளைக் காண்பதும் புதிதாக குடிநீர் கட்டண முறைகளை வகுத்துக்கொள்வதும்தான் தீர்வாக இருக்கும்.

குடிநீர் இணைப்புகளில் மீட்டர் இருந்தாலும் அவரவர் பயன்படுத்தும் நீரின் அளவுக்கு ஏற்ப (மின்சாரம் கணக்கிடுவதைப்போல) கணக்கிடப்படுவதில்லை. இதனால், உள்ளாட்சி அமைப்புகள் சுத்திகரித்து நீரேற்றம் செய்யும் குடிநீரில் 80 சதவீதம் துணி துவைக்கவும், குளிக்கவும் பயன்படுத்தப்படுகிறது. பயன்படுத்தப்படும் நீரின் அளவுக்கு ஏற்ப, அடுக்குமுறையில் (ஸ்லாப் சிஸ்டம்) கட்டணமும் உயரும் வகையில் திருத்தி அமைக்கப்பட்டால், பயன்படுத்தப்படும் குடிநீர் அளவு தானாகக் குறையும். மின்கட்டணமும் மிச்சமாகும். உள்ளாட்சிக்கு வருவாயும் கிடைக்கும்.

சூரியஒளி அதிகமாகக் கிடைக்கும் தமிழகத்தில் தெரு மின்விளக்குகள் அனைத்தையும் சூரிய விளக்குகளாக மாற்றிவிட முடியும். நகரங்களில் முக்கிய வீதிகளில் உள்ள மின்விளக்குகளை சூரிய விளக்குகளாக மாற்றும்போது, குறிப்பிட்ட தொகையை அந்தந்தத் தெரு மக்களிடம் பங்கேற்புத் தொகையாகப் பெற்று, பராமரிப்புப் பணிகளை அந்தந்தத் தெருவின் மக்கள் குழுக்களிடமே ஒப்படைத்துவிடலாம்.

====================================================================
தமிழகத்தில் நீர்ப்பாசன வசதிகளை மேம்படுத்த ரூ. 2547 கோடியில் நீர்வள – நிலவளத் திட்டம்: பொதுப்பணித் துறை அமைச்சர்

சென்னை, ஏப். 5: நீர்ப் பாசன வசதிகளை மேம்படுத்தும் நோக்கில் நீர்வள – நில வளத் திட்டம் ரூ. 2547 கோடியில் செயல்படுத்தப்படும் என்று சட்டப்பேரவையில் பொதுப்பணித் துறை அமைச்சர் துரைமுருகன் புதன்கிழமை அறிவித்தார்.

பொதுப்பணித்துறை மானியக் கோரிக்கைக்கான கொள்கை விளக்க குறிப்பை அவையில் தாக்கல் செய்து அமைச்சர் கூறியது:

நீர்ப்பாசனக் கட்டமைப்புகளை நவீனப்படுத்தி கால்வாய்கள், ஏரிகள் ஆகியவற்றைப் புனரமைத்து, நீர் மேலாண்மையை மேம்படுத்துவது அவசியம். அதற்கேற்ப நீர் மற்றும் வேளாண்மையைச் சார்ந்த அனைத்துத் துறைகளும் ஒருங்கிணைந்து செயல்படும் வண்ணம் நீர்வள – நில வளத் திட்டம் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது.

உலக வங்கி கடனுதவியுடன் செயல்படுத்தப்படும் இத் திட்டத்தின் மொத்த ஒதுக்கீடு ரூ. 2547 கோடி. இதனை ஆறு ஆண்டுகளில் செயல்படுத்தி முடிக்கத் திட்டமிடப்பட்டுள்ளது.

இந்த திட்டத்தின் கீழ் 63 உப வடிநிலங்களில் அணைகள், கால்வாய்கள், கிளைக் கால்வாய்கள் அவற்றின் கட்டுமானங்கள் ஆகியவை சீரமைத்து மேம்படுத்தப்படும்.

இத் திட்டத்தின் மூலம் 5763 ஏரிகளை புதுப்பித்து புனரமைத்து சீர்படுத்துவதற்காக ரூ. 1068 கோடி ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த செலவில் 75 சதவிகிதம் தமிழக அரசும் 25 சதவிகிதம் மத்திய அரசும் ஏற்கும்.

ஒருங்கிணைந்த நீர்வள – நிலவளத் திட்டத்தின் கீழ் முதலாம் ஆண்டு 12 உப வடிநிலங்கள் தேர்தெடுக்கப்பட்டு அவற்றில் 9 உப வடிநிலங்களுக்கு விரிவான திட்ட அறிக்கை தயாரிக்கப்பட்டுள்ளன. அதன் அடிப்படையில் ரூ. 399 கோடியில் 71 ஒப்பந்த ஆவணங்கள் தயாரிக்கப்பட்டுள்ளன. இதில் இந்த நிதியாண்டுக்கு ரூ. 160 கோடி நிதி ஒதுக்கீடு செய்யப்பட்டுள்ளது.

இதர 3 உப வடிநிலங்களுக்கான விரிவான திட்ட மதிப்பீடு அந்தந்த துறைகளுடன் இணைந்து தயாரிக்கப்பட்டு வருகிறது. மீதமுள்ள 51 உப வடிநிலங்களுக்கு திட்ட மதிப்பீடுகள் தயாரிக்கும் நடவடிக்கைகள் துவங்கப்பட்டுள்ளன.

நீர்வள நிலவளத் திட்டத்தின் கீழ் 6.17 லட்சம் ஹெக்டேர் நிலங்களுக்கு நீர்ப்பாசன, நீர் உபயோகிப்போர் சங்கங்கள் 2600 அமைக்கப் பெற்று பாசன மேலாண்மையில் பாசனதாரர்களே பங்கேற்க வழிவகை செய்யப்படும்.
====================================================================
காவிரிப் படுகை மாவட்டங்களில் கால்வாய்களைச் சீரமைக்க ரூ. 40 கோடி: அமைச்சர் அறிவிப்பு

சென்னை, ஏப். 5: காவிரிப் படுகை மாவட்டங்களில் ரூ. 40 கோடியில் சிற்றாறு வாய்க்கால்கள் தூர்வாரப்படும் என்று சட்டப்பேரவையில் பொதுப்பணித் துறை அமைச்சர் துரைமுருகன் கூறினார்.

பொதுப்பணித்துறை மானியக் கோரிக்கைகள் மீதான விவாதங்களுக்குப் பதிலளித்து அவர் வெளியிட்ட அறிவிப்புகள்:

திருவள்ளூர் மாவட்டம் பள்ளிப்பட்டு வட்டம், கிருஷ்ணகுப்பம் கிராமத்தில் புதிய குட்டை ரூ. 16 லட்சத்தில் அமைக்கப்படும்.

ராமநாதபுரம் மாவட்டம், திருவாடானை வட்டத்தில் ராசசிங்கமங்கலம் கிராமத்தில் உள்ள ஆர்.எஸ். மங்கலம் ஏரி ரூ. 5.5 கோடியில் புனரமைக்கப்படும்.

நிலத்தடி நீர் வெகுவாகக் குறைந்து வருகிறது. செயற்கை முறையில் சிறிய குட்டைகளில் நீரைத் தேக்கி நீர் வளத்தை மேம்படுத்த கோயம்புத்தூர் மாவட்டத்தில் 5 குட்டைகள் ரூ. 93 லட்சத்துக்கும், ஈரோடு மாவட்டத்தில் 3 குட்டைகள் ரூ. 63 லட்சத்துக்கும், நாமக்கல் மாவட்டத்தில் ஒரு குட்டை ரூ. 12 லட்சத்துக்கும், வேலூர் மாவட்டத்தில் 11 குட்டைகள் ரூ. 1 கோடிக்கும் ஆக மொத்தம் 20 குட்டைகள் ரூ. 2.72 கோடிக்கு நபார்டு வங்கியின் நிதி உதவியுடன் இந்த நிதியாண்டில் சீரமைக்கப்படும்.

காவிரிப் படுகை மாவட்டங்களில் உள்ள சிற்றாறுகளையும் வாய்க்கால்களையும் தூர்வாருவதற்கு இந்த அரசு தொடர்ந்து முன்னுரிமை அளித்து வருகிறது. தூர்வாரவும் கட்டுமானங்களை புதுப்பிப்பதற்காகவும் ரூ. 40 கோடி ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது.

ரூ. 1.75 கோடி மதிப்பீட்டில் தஞ்சாவூர் மாவட்டத்தில் உள்ள வெண்ணாறு தொலைகல்லில் மட்ட சுவர் அமைத்து ரகுநாத காவிரி வாய்க்காலின் பாசன நிலங்களுக்கு தடையின்றி தண்ணீர் வழங்கப்படும்.

காஞ்சிபுரம் மாவட்டம் மதுராந்தகம் வட்டம் கீழ்வளம் கிராமத்தின் அருகில் புக்கத்துறை ஓடையின் குறுக்கே ரூ. 45 லட்சத்தில் தடுப்பணை செயல்படுத்தப்படும்.

விழுப்புரம் மாவட்டம் கரடிசித்தூர் கிராமத்தில் உள்ள குமாரபாளையம் வரத்து கால்வாய்க்கு நீர் வழங்க முக்தா நதியின் குறுக்கே ரூ. 25 லட்சத்தில் தடுப்பணை அமைக்கப்படும்.

நாகப்பட்டினம் மாவட்டம் மயிலாடுதுறை வட்டம், கோமல் கிராமத்தில் வீரசோழன் ஆற்றின் குறுக்கே தொலைகல் 118 கி.மீ. யில் தரை மட்டச்சுவர் கட்டும் திட்டம் ரூ. 40 லட்சத்தில் செயல்படுத்தப்படும்.

தஞ்சாவூர் மாவட்டம் சோழகம்பட்டி வாரி குறுக்கே தடுப்பணை ரூ. 20 லட்சம் செலவில் அமைக்கப்படும்.

திருச்சி மாவட்டம் முசிறி வட்டம், ரெட்டியாபட்டியில் இருந்து கரிகாலி உத்தன்டாம்பாடி வரையில் உள்ள வழங்கு கால்வாய் மற்றும் உத்திராட்ச கோம்பையில் உள்ள அணைக்கட்டுகளை சீரமைக்கும் திட்டம் ரூ. 1.98 கோடியில் செயல்படுத்தப்படும்.

========================================================================
இணைந்தால் வளர்ச்சி

ஒரு பக்கம் வறட்சி, மறு பக்கம் வெள்ளம். இவற்றால் பாதிக்கப்படுபவர்களுக்கு நிவாரண உதவிகள். இது, ஆண்டுதோறும் நாட்டின் பல பகுதிகளில் தொடர்ந்து நடைபெறும் ஒரு நிகழ்வாகிவிட்டது. இதற்கு முடிவு கட்ட முக்கிய நதிகளை இணைக்கலாம் என்று பல ஆண்டுகளாகக் கூறப்பட்டுவரும் யோசனை இன்னும் ஆய்வு நிலையிலேயே உள்ளது. இத் திட்டத்தை நிறைவேற்ற பல ஆயிரம் கோடி ரூபாய் தேவை என்பதும், பல்வேறு மாநிலங்கள் சம்பந்தப்பட்டதால் அவற்றுக்கிடையே கருத்தொற்றுமை காண்பதில் உள்ள சிக்கலுமே இதன் முன்னேற்றத்துக்குத் தடையாக உள்ள முக்கிய அம்சங்களாகும்.

இந்த நிலையில் தமிழகத்தில் ஓடும் ஆறுகளில் உள்ள தண்ணீர்ப் பற்றாக்குறையைக் கருத்தில் கொண்டு சில ஆறுகளை இணைப்பதற்கான சாத்தியக் கூறுகளை ஆராய்ந்து திட்டங்களை மேற்கொள்ள உள்ளதாக தமிழக அரசு அறிவித்துள்ளது. வெப்பத்தின் தாக்கம் நாளுக்கு நாள் அதிகரித்து வரும் நிலையில் ஆறுகளில் மட்டுமன்றி ஏரி, குளங்களில் தொடர்ந்து நீரின் அளவைப் பராமரிக்கவும், பெரும்பாலான மக்களின் குடிநீர்ப் பிரச்சினையைப் போக்கவும் இத் திட்டம் உதவும்.

முதற்கட்டமாக கோரையாற்றில் இருந்து அக்னியாறு வரை புதிய கால்வாய், பெண்ணையாற்றை செய்யாற்றுடன் இணைப்பது, தாமிரபரணியில் வெள்ளம் ஏற்படும்போது வரும் நீரை நம்பியாறு, கருமேனியாறு வரை எடுத்துச் செல்வது ஆகியவை ஆய்வுக்கு எடுத்துக்கொள்ளப்படும் என்று தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. இத் திட்டங்கள் மூலம் காஞ்சிபுரம், திருவண்ணாமலை, திருச்சி, புதுக்கோட்டை, திருநெல்வேலி, தூத்துக்குடி ஆகிய மாவட்டங்களுக்கு பலன் கிடைக்கும் என்று விளக்கப்பட்டுள்ளது.

தமிழகத்தைப் பொருத்தவரை நீர்வள ஆதாரத்தில் எப்போதும் பற்றாக்குறை இருந்து கொண்டே இருக்கிறது. இங்கு மேற்பரப்பு நீர் அனைத்தும் ஏறக்குறைய பயன்படுத்தப்பட்டுவிட்ட நிலையில் நிலத்தடி நீரை முற்றிலும் நம்பி இருக்க வேண்டியுள்ளது. ஆனால் அதுவும் விவசாயம் மற்றும் பொது உபயோகங்களுக்குத் தொடர்ந்து உறிஞ்சப்படுவதால் காலப்போக்கில் அதற்கும் தட்டுப்பாடு ஏற்படும் சூழ்நிலை உருவாகி வருகிறது. ஆனால் அண்டை மாநிலங்களான கேரளம், கர்நாடகம், மற்றும் ஆந்திரத்தில் கணிசமான நீர் ஆதாரங்கள் உள்ளன. எனவே பற்றாக்குறையைப் போக்க அந்த மாநிலங்களின் உபரி நீரை நம்பியிருக்க வேண்டியுள்ளது.

இதற்குத் தீர்வு காண தேசிய நீர்வள மேம்பாட்டு முகமை ஒரு யோசனை தெரிவித்துள்ளது. உபரி மற்றும் பற்றாக்குறை படுகையைத் தேர்வு செய்து மகாநதியிலும், கோதாவரியிலும் கிடைக்கும் உபரிநீரை கிருஷ்ணா, பெண்ணாறு, காவிரி, வைகை மற்றும் குண்டாறு படுகைகளுக்குத் திருப்பிவிடலாம் என்பதே அந்த யோசனையாகும். இதன்படி மகாநதி, கோதாவரியின் உபரி நீர் கிருஷ்ணா மற்றும் பெண்ணாற்றுக்குத் திருப்பி விடப்படும். அங்கிருந்து கல்லணைக்கு கொண்டு செல்லப்படும். பின்னர் காவிரி, வைகை, குண்டாறு இணைப்புத் திட்டம் மேற்கொள்ளப்படும். இத்தகைய இணைப்புகளை மேற்கொண்டால் அது அந்த நீர் வரும் வழியில் உள்ள மாநிலங்களில் சாகுபடிக்கும் குடிநீருக்கும் பயனுள்ளதாக இருக்கும் என்பது அரசின் கருத்து. இத்தகைய திட்டத்தினால் நீர்வழிச் சாலையை உருவாக்கலாம் என்று ஒரு நிபுணர் தெரிவித்துள்ள கருத்தும் பரிசீலனைக்குரியது.

இது தவிர ஏரிகளைப் பாதுகாக்கச் சட்டம் கொண்டு வரவும் அரசு உத்தேசித்துள்ளதாகத் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. மக்கள் தொகை நாளுக்கு நாள் பெருகி வரும் நிலையில் விளைநிலங்களும், ஏரிகளும் குடியிருப்புகளாக மாற்றப்பட்டு வருகின்றன. இதனால் சாகுபடி நிலங்களின் அளவு படிப்படியாகக் குறைந்து ஒரு நேரத்தில் கடும் உணவுப் பற்றாக்குறையை எதிர்கொள்ள வேண்டிய நிலை உருவாகும். இதற்கு முடிவு கட்ட மேற்கண்ட திட்டங்கள் பயனுள்ளதாக இருக்கும்.
=====================================================================

————————————————————————————————-
தாகம் தணியும் நாள் எந்நாளோ?

உ.ரா. வரதராசன்

வெளிநாட்டுப் பயணம் ஒன்றின்போது, விமானத்தில் படிக்கக் கிடைத்த லண்டன் நாளேடு ஒன்றில் ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் வளர்ச்சித் திட்ட விளம்பரம் ஒன்று, அதிர்ச்சி அளிக்கும் ஓர் உண்மையைப் பளிச்சென்று பறைசாற்றியது.

“லண்டன் நகரின் ஆடம்பரக் குடியிருப்புகளில் வசிப்பவர்களை விட, குடிதண்ணீருக்கு அதிக விலை கொடுப்பவர்கள் எங்கே இருக்கிறார்கள்?’ என்ற கேள்வியை எழுப்பிய அந்த விளம்பரம் அதற்கான பதிலையும் தந்தது: – அது – “”வளரும் நாடுகளின் வறுமைமிக்கக் குடிசைப்பகுதிகளில்தான்!” ஐ.நா. வளர்ச்சித் திட்டத்தின் – 2006-ஆம் ஆண்டின் மனித வளர்ச்சி அறிக்கை தண்ணீர்ப் பிரச்னையை மையமாகக் கொண்டு அமைந்துள்ளது.

“உணவு இல்லாமல் பட்டினி கிடக்க நேரிட்டால்கூட, 21 நாள்கள் வரை உடலில் உயிர் ஒட்டிக் கிடக்க முடியும். ஆனால் தண்ணீர் இல்லாமல் 10 நாள்களுக்கு மேல் உயிர் வாழ்வது அரிது; பிராணவாயு இல்லாமல் எட்டு நிமிடங்களுக்கு மேல் உயிர் தாங்காது’, என்பது ஒரு கருத்து. தண்ணீரும், பிராணவாயுவும் இன்றி மக்கள் உயிர் வாழ முடியாது என்பதால்தான், ஐ.நா. சபை 2002-ஆம் ஆண்டில் “தண்ணீர் – ஒரு மனித உரிமை, என்று அறிவித்தது. அந்த தண்ணீர் போதுமானதாகவும், பாதுகாப்பானதாகவும், ஏற்புடையதாகவும், எளிதில் எட்டக் கூடியதாகவும் மற்றும் வாங்கும் சக்திக்கு உட்பட்டதாகவும் – அனைவருக்கும் கிடைக்க வேண்டும் என்று ஐ.நா. வலியுறுத்தியது.

மக்கள்தொகைப் பெருக்கம் பற்றிய ஆராய்ச்சியில் ஈடுபட்ட 19-ஆம் நூற்றாண்டின் விஞ்ஞானி தாமஸ் மால்த்தூஸ், உணவுப் பற்றாக்குறை எதிர்காலத்தில் உலக நாடுகளை மிரட்சியில் ஆழ்த்தும் பரிமாணத்தை எட்டிவிடும் என்று எச்சரிக்கை விடுத்தார். “மால்தூசின் தத்துவம்’ என்றே மக்கள்தொகை பற்றிய அவரது ஆய்வு சுட்டப்படுகிறது. இதே கோணத்தில்தான் தண்ணீர் பற்றிய சர்வதேச அரங்கிலான விவாதங்களில் கருத்துகள் இடம்பெற்று வந்துள்ளன. “மக்கள்தொகை பெருகப்பெருக, தண்ணீர் தேவையும் அதிகமாகிறது; விளைவு – எதிர்காலத்தில், தண்ணீர் பற்றாக்குறை தவிர்க்க முடியாதது” என்ற வாதம் முன்வைக்கப்படுகிறது.

மனித வளர்ச்சி அறிக்கை – 2006 இந்த வாதத்தை முற்றிலுமாக நிராகரிக்கிறது. “ஒரு சில நாடுகளில் தண்ணீர்த் தட்டுப்பாடு கவலைதரும் பிரச்னையாக இருக்கலாம்; ஆனால் சர்வதேச ரீதியில், பற்றாக்குறையும், நெருக்கடியும் எழுவதாகச் சொல்ல முடியாது. வறுமையும், ஏற்றத்தாழ்வும், அரசியல் அதிகாரம் யாருடைய நலனுக்காகச் செயல்படுகிறது என்பவையே, உலக தண்ணீர் நெருக்கடியின் மையமான பிரச்னைகள்’ என்று ஆய்வின் அடிப்படையிலான ஏராளமான விவரங்களைக் கொண்டு நிலைநாட்ட முற்படுகிறது அந்த அறிக்கை.

உயிர் வாழ்வதற்கான தண்ணீர்ப் பிரச்னை மூன்று அம்சங்களை உள்ளடக்கியது. அவை ~

  1. சுத்தமான குடிநீர் வழங்குவது,
  2. கழிவு நீரை அகற்றுவது,
  3. உடற்கழிவுகளை (சிறுநீர், மலம்) வெளியேற்றுவதற்கான சுகாதாரமான ஏற்பாடு.

மனித வாழ்வின் மேம்பாட்டுக்கு இவை மூன்றும் இன்றியமையாதவை. ஆனால், உண்மையான நிலவரம் என்ன?
வளரும் நாடுகளில் 110 கோடிபேர் போதுமான தண்ணீருக்கு வழியில்லாமல் திண்டாடுபவர்கள்; 260 கோடிபேர் கழிப்பறை வசதிகள் இன்றி அவதிப்படுபவர்கள். இது வளரும் நாடுகளின் மக்கள்தொகையில் பாதிக்குமேல். இது தண்ணீர்ப் பற்றாக்குறையால் நேரிடும் கொடுமையா என்றால், இல்லை.

வீட்டு உபயோகத்திற்காக மட்டும் தேவைப்படுகிற தண்ணீரின் அளவு, உலகளாவிய நீர்வளத்தில் 5 சதவிகிதத்திற்கும் குறைவுதான். அடிப்படையான மனிதத் தேவைகளை நிறைவேற்றிக் கொள்ள, ஒரு நாளைக்கு ஒரு நபருக்கு 20 லிட்டர் தண்ணீர் அவசியமானது. தண்ணீர் தேவையைப் பூர்த்திசெய்ய முடியாத நிலைக்குக் காரணம் பற்றாக்குறை அல்ல; இன்றைய ஆட்சி அமைப்பும், அரசியல் அதிகாரத்தைச் செலுத்துவோரின் தலைகீழான முன்னுரிமைகளுமே.

உலக நாடுகள் பெரும்பாலானவற்றின் பெருவாரி மக்களுக்கு குடிநீர் மற்றும் சுகாதாரத் தேவைகள் மறுக்கப்படுவதன் கோர விளைவுகள் சில வருமாறு:

வாந்திபேதியால் ஆண்டுக்கு 18 லட்சம் குழந்தைகள் இறக்க நேரிடுகிறது; அதாவது – நாளொன்றுக்கு 4900 சாவுகள். 1990-களில், ஆயுத மோதல்களில் இறந்தோரைவிட அசுத்தமான குடிநீர், சுகாதாரமின்மை காரணமான நோய்களில் இறந்த குழந்தைகள் எண்ணிக்கை ஆறு மடங்காக உயர்ந்தது.

தண்ணீர்ப் பிரச்னை தொடர்பான உடல்நலப் பாதிப்பு காரணமாக பள்ளிக்குச் செல்ல முடியாத பள்ளி நாள்கள் ஆண்டொன்றுக்கு 44 கோடிக்கு மேல்.

வளரும் நாடுகளின் மக்கள்தொகையில் பாதிக்குமேல் தண்ணீர் – சுகாதாரக் குறைபாடுகளால் ஏதாவதொரு வியாதியால் பீடிக்கப்பட்டு அவதியுறுவது அன்றாட நிகழ்வு. ஒவ்வொரு நாளும், தண்ணீருக்காக லட்சக்கணக்கான பெண்கள் பல மணி நேரம் செலவிட நேரிடுகிறது.

இளமையில் தண்ணீர் – சுகாதாரமின்மை காரணமாக நோய்வாய்ப்பட்டும், கல்வி வாய்ப்பை இழந்தும் பாதிப்புறுகிற லட்சக்கணக்கான குழந்தைகள், வளர்ந்த நிலையில் வறுமையைத் தழுவ நேரிடுகிறது. இவ்வாறெல்லாம் பாதிப்புற்று இழக்கப்படுகிற மனித வள ஆதாரங்கள் காரணமாக, உலக நாடுகள் எதிர்கொள்ளும் பொருளாதார இழப்புகள் அளவிட முடியாதவை.

இந்த நிலைமைகளுக்கு மாற்றமே இல்லையா?

20-ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் உலக நாடுகளின் தலைவர்கள், பிரதிநிதிகள் ஒன்று கூடி 21-ஆம் நூற்றாண்டுக்கான மனித வளர்ச்சி இலக்குகளை வரையறை செய்தனர். 2015-ஆம் ஆண்டுக்குள் வறுமை, பட்டினி, குழந்தை இறப்புகள், கல்வியின்மை, பாலின சமத்துவமின்மை ஆகியவற்றை, சரிபாதியாகக் குறைக்க முடிவு செய்யப்பட்டது. “பாதுகாப்பான குடிநீரும், அடிப்படை சுகாதார வசதிகளும் தொடர்ச்சியாகக் கிடைக்கப்பெறாத உலக மக்களின் எண்ணிக்கையை 2015-க்குள் சரிபாதியாகக் குறைக்க வேண்டும்’ என்பது திட்டவட்டமான இலக்கு.

ஆனால், இந்த இலக்குகளை எட்ட நிர்ணயிக்கப்பட்ட காலக்கெடு பத்தாண்டுகளுக்கும் குறைவாகவே உள்ள இன்றைய தருணத்தில், இதற்கான முயற்சிகள் காததூரத்திலேயே உள்ளன என்பதுதான் வேதனையான அம்சம்.

தாகத்தால் நா வறண்டு நிற்கும் மக்களின் தண்ணீர்த் தேவைகளை நிறைவேற்றுவதற்குக் குறுக்கே நிற்பது எது? நிதிப்பற்றாக்குறையா?

குடிதண்ணீர், சுகாதாரத் தேவைகளை மட்டுமல்ல, வளர்ச்சி இலக்குகள் அனைத்தையுமே 2015-க்குள் எட்டுவதற்குத் தேவையான நிதி ஆயிரம் கோடி டாலர்கள். (சுமார் ரூ. 40 ஆயிரம் கோடி)

“ஓ, இவ்வளவு பெரிய தொகையா? என்று மலைக்கத் தேவையில்லை. இது, உலகநாடுகள் ராணுவத்திற்காகச் செலவிடும் தொகையில், ஐந்தே நாள்களுக்கான செலவுக்கு மட்டுமே ஈடான தொகைதான்! பணக்கார நாடுகள் ஆண்டுதோறும் “மினரல் வாட்டருக்காக’ச் செலவிடும் தொகையில் சரிபாதிக்கும் குறைவே! எனவே, இந்த வளர்ச்சி இலக்குகளை எட்டுவது, அவற்றை வரையறுத்த உலக நாடுகளின் தலைவர்களின் உறுதியான நிலைப்பாடு என்ற உரைகல்லைப் பொருத்த விஷயம்தான்.

2015-ஆம் ஆண்டில் அமெரிக்க விண்வெளி நிர்வாகம் இன்னோர் இலக்கையும் நிர்ணயித்திருக்கிறது. வியாழன் கிரகத்தின் பனிநிலவுகள் பற்றிய ஆராய்ச்சிக்காக விண்கலத்தை அனுப்பி, அந்த சந்திர மண்டலங்களின் பனிப்படலங்களுக்கு அடியில் உள்ள உப்புநீர் ஏரிகளை ஆய்வு செய்து, அங்கு உயிரினங்கள் வாழ்வது சாத்தியமா என்று அறிவது அதன் நோக்கம். அதற்காகச் செலவிடப்படும் ஆயிரம்கோடி டாலர்கள் – அதற்குத் தேவைப்படும் தொழில் நுணுக்கம் – இவற்றோடு ஒப்பிடுகையில், மனித வளர்ச்சி இலக்குகளை எட்டுவதற்கான செலவும், முயற்சியும், அற்பசொற்பமானவையே!

உலக மக்களின் தாகம் தணியும் நாள் எந்நாளோ?..

(கட்டுரையாளர்: தேசிய செயலர் சி.ஐ.டி.யூ)

4 பதில்கள் to “Municipality power consumption – Self sufficiency, Water Distribution, Alternate Energy”

  1. bsubra said

    மகாராஷ்டிரத்தில் 1600 மெகாவாட் திறன் கொண்ட 6 அணுமின் நிலையங்கள் அமைக்க திட்டம்

    மும்பை, ஏப். 9: மகாராஷ்டிர மாநிலம், ரத்னகிரி மாவட்டத்தில் ஜைதாபூர் அணுமின் திட்டத்தின் கீழ் தலா 1600 மெகாவாட் திறன்கொண்ட 6 அணுமின் உற்பத்தி நிலையங்கள் நிறுவப்பட உள்ளன. இதற்கான அணுமின் சாதனங்கள் இறக்குமதி செய்யப்பட உள்ளன.

    இதற்கான ஏற்பாடுகளை இந்திய அணுமின் கார்ப்பொரேஷன் செய்து வருகிறது. இந்த அணுமின் திட்டத்துக்கான உலைகளை பிரான்ஸ் நாட்டில் உள்ள எலெக்டிரிக் டீ பிரான்ஸ் நிறுவனமும் ஜெர்மனியின் சீமன்ஸ் நிறுவனமும் இணைந்து வடிவமைத்துள்ளது.

    ஜைதாபூர் மின் திட்டத்துக்கு முதல் கட்டமாக தலா 1000 மெகாவாட் மின்னுற்பத்தித் திறன்கொண்ட இரண்டு பிரிவுகளுக்குத்தான் மத்திய அரசு அனுமதி அளித்துள்ளது.

    ஆனால் தலா 1600 மெகாவாட் மின்னுற்பத்தி செய்வதற்கான தொழில்நுட்ப செயல்திட்டத்தை இந்திய அணுமின் கார்ப்பொரேஷன் தயாரித்து வருகிறது என்று அதன் தலைவர் எஸ்.கே.ஜெயின் தெரிவித்துள்ளார்.

    இந்த உத்தேச மின்னுற்பத்தி திட்டத்துக்கான முதலீடு ரூ.50 ஆயிரம் கோடியாக இருக்கும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.

    இதில் 30 சதவிகிதத்தை இந்திய அணுமின் கார்ப்பொரேஷன் செலுத்தும். மீதித் தொகை கடன்களாக திரட்டப்படும்.

    இந்த மின்திட்டம் மகாராஷ்டிர மாநிலம், ரத்னகிரி மாவட்டத்தில் மதுபன் கிராமத்தில் ராஜாபூர் தாலுகாவில் அமைய உள்ளது.

    செறிவூட்டப்பட்ட யுரேனியம் ஆக்ûஸடு அல்லது யுரேனியம் புளூட்டோனியம் ஆக்ûஸடு எரிபொருளாகக் கொண்டு இயங்கும் அணுஉலைகளை பின்லாந்து, பிரான்ஸ் இரண்டும் தயாரித்து வருகின்றன.

    ஜெர்மனி இன்னும் அணு உலைகள் தயாரிப்பை தொடங்கவில்லை.

    ஜைதாபூரில் மின்திட்டம் அமைப்பதற்காக 700 ஹெக்டேர் நிலப்பரப்பும், குடியிருப்புகள் கட்டுவதற்காக 250 ஹெக்டேர் நிலங்களும் தேவைப்படுவதாக எஸ்.கே.ஜெயின் தெரிவித்தார்.

  2. bsubra said

    74,000 கோடி கனமீட்டர் நீர் கடலில் கலந்து வீணாகிறது – தேசிய சுற்றுச்சூழல் கொள்கையை மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டும்: அரசுக்கு நாடாளுமன்ற நிலைக்குழு வலியுறுத்தல்

    புதுதில்லி, ஏப். 30: வேளாண்மைக்கு பயன்படக் கூடிய ஏராளமான நீர் கடலில் கலந்து வீணாவது பற்றி கவலை தெரிவித்துள்ள நாடாளுமன்ற நிலைக்குழு, தேசிய சுற்றுச்சூழல் கொள்கையை மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டும் எனக் கூறியுள்ளது.

    பாசனத்துக்குப் பயன்படக் கூடிய நீரில் மூன்றில் ஒரு பங்கு, கடலில் கலந்து வீணாவதைத் தடுக்கும் வகையில் அணைகளைக் கட்ட வேண்டும். அதற்கேற்ற வகையில் தேசிய சுற்றுச்சூழல் கொள்கையில் மாற்றங்கள் செய்யப்பட வேண்டும் என நீர்வளம் தொடர்பான நாடாளுமன்ற நிலைக்குழுவின் அறிக்கையில் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

    நாடாளுமன்றத்தில் சமர்ப்பிக்கப்பட்ட நிலைக்குழுவின் அறிக்கையில் மேலும் கூறப்பட்டுள்ளதாவது:

    மிகப்பெரிய திட்டங்களுக்கு சுற்றுச்சூழலின் அடிப்படையில் ஒப்புதல் வழங்குவது தொடர்பான பிரிவுகளை மாற்றியமைக்க வேண்டும் என மத்திய நீர்வளத்துறை அமைச்சகம் பரிந்துரை செய்துள்ளது. 2006-ம் ஆண்டுக்கான தேசிய சுற்றுச்சூழல் கொள்கையில் இந்த பரிந்துரைகள் இல்லை.

    மூன்றில் ஒரு பங்குக்கும் அதிகமான நீர் வீணாகக் கடலில் கலக்கும் நிலையில், நீர் சேமிப்புத் திறனை அதிகரிக்க, அமைச்சகத்தின் பரிந்துரைகள் மறுபரிசீலனை செய்யப்பட வேண்டும்.

    1.6 கோடி ஹெக்டேர்கள் நிலப்பரப்பு பயனடையும் வகையில் பாசனத்திறனை உருவாக்க, 11-வது ஐந்தாண்டுத் திட்டத்தில் ரூ.1 லட்சத்து 97 ஆயிரத்து 750 கோடி ஒதுக்கத் திட்டமிடப்பட்டுள்ளது. இதில் 90 லட்சம் ஹெக்டேர்கள் பெரிய மற்றும் நடுத்தர பாசனத் திட்டங்கள் மூலமும், 70 லட்சம் ஹெக்டேர்கள் சிறிய பாசனத் திட்டங்கள் மூலமும் பயன்பெற வேண்டும்.

    தற்போதைய நீர் சேமிப்புத் திறன் 7170 கோடி கனமீட்டர்களாகும். கட்டுமானப் பணிகள் நடைபெற்று வரும் நீர்த்தேக்கத் திட்டங்கள் மூலம் 3057 கோடி கனமீட்டர்கள் நீர் சேமிப்புத் திறனையும், புதிய திட்டங்கள் மூலம் 7134 கோடி கனமீட்டர் நீர் சேமிப்புத் திறனையும் மேலும் உருவாக்கத் திட்டமிடப்பட்டுள்ளது.

    நாட்டின் ஆண்டு சராசரி மழையளவு 4 லட்சம் கோடி கனமீட்டர். இதில் நிலத்தால் உறிஞ்சப்படும் நீரின் அளவு 2 லட்சத்து 131 ஆயிரம் கோடி கனமீட்டர் போக, மீதம் கிடைப்பது 1 லட்சத்து 869 ஆயிரம் கனமீட்டர் மட்டுமே.

    இதிலும் 74 ஆயிரத்து 600 கோடி கனமீட்டர் நீர், உரிய தொழில்நுட்ப வசதிகள் இல்லாததால் கடலில் கலந்து வீணாகிறது. இப்படி வீணாகும் நீரைப் பயன்படுத்தும் வகையில் அரசு வசதிகளை ஏற்படுத்த வேண்டும் என நிலைக்குழு கூறியுள்ளது.

  3. bsubra said

    2012 ஆம் ஆண்டுக்கும் இந்தியாவில் அனைவருக்கும் மின்சாரம் வழங்கத் திட்டம்

    இந்தியப்பிரதமர் மன்மோகன் சிங் மாநில முதல்வர்கள் கூட்டத்தில் கலந்து கொண்டு பேசுகையில், இந்தியாவின் பொருளாதார வளர்ச்சியை தொடர்ந்து மேம்படுத்த, முக்கியமான கட்டுமானத்துறையான மின் துறையில் சீர்திருத்தங்கள் கொண்டுவரப்படுவதன் அவசியத்தை வலியுறுத்தியுள்ளார்.

    2012ம் ஆண்டில் அனைவர்க்கும் மின்சாரம் என்ற இலக்கைப்பற்றி குறிப்பிட்ட அவர், இந்த இலக்கை எட்டவேண்டுமானால், மந்தமான அணுகுமுறையைக் கைவிடவேண்டும் என்றும் கூறியுள்ளார்.

    ஆனால் 2012ம் ஆண்டில் அனைவர்க்கும் மின்சாரம் என்ற இலக்கை அடைவது யதார்தமாக சாத்தியப்படாது எனக் கூறுகிறார் தமிழக மின்சார வாரியத்தின் ஓய்வு பெற்ற உறுப்பினரான ஜேசுடையான். மின் உற்பத்தியை அதிகரிக்காமல், மின்வினியோகத்தை மட்டுமே அதிகரித்தால் அது பலனளிக்காது என்றும் அவர் தெரிவிக்கிறார். மின் உற்பத்தியும் விநியோகமும் சமமான நிலையில் வளர்ச்சியடைய வேண்டியது அவசியம் எனவும் அவர் சுட்டிக் காட்டுகிறார்.

    மின் உற்பத்தியை அதிகரிக்கச் செய்யும் அளவிற்கு தேவையான நிதி மின் வாரியங்களுக்கு கிடைப்பதில்லை என்று கூறும் அவர், அதற்கான காரணம் அரசின் கொள்கை ரீதியான நிர்பந்தங்களே என்றும் கூறுகிறார்.

    மின் இழப்புகளுக்கு அப்பாற்பட்டு மின் திருட்டுகளை தடுக்க அரசு முன்வர வேண்டும் எனவும், அரசின் ஆதரவு இல்லாமல் மின் திருட்டுக்கள் நடைபெற முடியாது எனவும் அவர் கருத்து வெளியிட்டுள்ளார்.

    மின் வாரியங்களின் இழப்பிற்க்கு இந்த வகையான மின் திருட்டுக்கள் ஒரு முக்கியமான காரணம் எனவும் ஜேசுடையான் கூறுகிறார். இதன் காரணமாக மின்வாரியங்களின் வருவாய் குறைகிறது எனவும், வருமானம் குறைவதாக் கூடுதலாக மின் உற்பத்தியை செய்ய இயலாத நிலைக்கு மின் வாரியங்கள் தள்ளப்படுகின்றன எனவும் அவர் கூறினார்.

    அவரது பேட்டியினை இன்றைய BBC-Tamilosai நிகழ்சியில் கேட்கலாம்

  4. bsubra said

    கனவு நனவாகட்டும்!

    “இந்தியாவில் ஒருமைப்பாடும், மாநிலங்களுக்கு இடையில் ஒற்றுமையும் ஏற்படுவதற்கு உரிய வகையில் நதிகள் இணைக்கப்பட வேண்டும்’ என்று முதல்வர் கருணாநிதி தனது பிறந்தநாள் வாழ்த்துச் செய்தியில் குறிப்பிட்டிருப்பது வரவேற்கப்பட வேண்டிய விஷயம். தேசியக் கண்ணோட்டத்துடன் இந்தப் பிரச்னையை அணுக முற்பட்டிருக்கும் முதல்வரின் முயற்சிக்கு வாழ்த்துத் தெரிவித்தே தீர வேண்டும்.

    இந்திய நிலப்பரப்பில் சுமார் 20 மில்லியன் ஹெக்டேர் நிலப்பரப்பு வெள்ளச் சேதத்திற்கு இலக்காகும் பகுதி. இந்திய நிலப்பரப்பில் பதினாறு சதவிகிதம் வறட்சியால் பாதிக்கப்படும் பூமி. அதாவது, சுமார் 12 சதவிகித மக்கள்தொகையினர் ஒவ்வோர் ஆண்டும் வெள்ளம் அல்லது வறட்சியால் தொடர்ந்து பாதிப்புக்கு உள்ளாகி வருகின்றனர்.

    சிந்து சமவெளி மற்றும் கங்கை சமவெளிப் பிரதேசத்திலுள்ள நிலத்தடி நீர்தான் உலகிலேயே அதிகமான அளவு நிலத்தடி நீர் என்கிறார்கள் ஆராய்ச்சியாளர்கள். அதாவது, அளவுக்கதிகமான தண்ணீர் நமது கைவசம் இருந்தும் அதை முறையாகப் பயன்படுத்தத் தெரியாமல் கடலில் கலக்கச் செய்து வீணடிக்கிறோம்.

    19-ஆம் நூற்றாண்டு பிரிட்டிஷ் நாடாளுமன்ற விவாதக் குறிப்பொன்றைப் பார்த்தபோது அதிர்ச்சியாக இருந்தது. சர் ஆர்தர் காட்டன் என்கிற வெள்ளைக்கார என்ஜினீயரின் வற்புறுத்தலின்பேரில் நடைபெற்ற விவாதத்தில், இந்தியாவிற்கு ரயில்வே தொடர்புகளை ஏற்படுத்துவதைவிட எல்லா இந்திய நதிகளையும் இணைத்து நீர்வழிப் போக்குவரத்தை ஏற்படுத்தினால், பாசன வசதி அதிகரிப்பதுடன், வறட்சியையும் எதிர்கொள்ளலாம் என்று கூறப்பட்டிருக்கிறது.

    கடந்த நாற்பது ஆண்டுகளாக சீனாவில் நதிகளை இணைக்கும் முயற்சியும், சில நதிகளின் திசையையே மாற்றி அமைக்கும் முயற்சியும் முழு வீச்சில் நடந்து வருகிறது என்பது சீனாவின் செயல்பாடுகளைக் கூர்ந்து கவனிப்பவர்களுக்குத் தெரியும்.

    வடசீன நகரங்கள் வறட்சியால் பாதிக்கப்பட்ட இடங்கள். ஆனால், தென் சீனாவோ அளவுக்கதிகமாக மழை பெய்யும் பிரதேசம். தென் சீனாவின் யாங் சூ (வஹய்ஞ்ற்ண்க்ஷ்ங்) நதி உலகத்தின் மூன்றாவது நீளமான நதி என்பதுடன் சீனாவின் கங்கை என்று சொல்லலாம். இந்த நதியின் நீர் கடலில் கலந்து வீணாவதை விரும்பாத சீன அரசு, இந்த நதிநீரை மூன்று வெவ்வேறு கால்வாய்கள் மூலம் வடசீனாவிற்கு எடுத்துச் செல்லும் முயற்சியில் ஈடுபட்டிருக்கிறது. அதாவது சுமார் 1,600 கி.மீ. தூரத்துக்கு கால்வாய்களும் குழாய்களும் இந்த நீரை வடசீனாவுக்கு எடுத்துச் செல்லும்.

    இந்தத் திட்டம் நிறைவுபெற்றால் ஆசிய கண்டத்தின் ஒட்டுமொத்த உணவுத் தேவையையும் சீனாவால் பூர்த்தி செய்ய முடியும்.

    இப்போது சீனா முனைப்பாகச் செயல்படுத்தும் இந்த நதிகள் இணைப்புத் திட்டம் இரு நூறு ஆண்டுகளாக இந்தியாவில் பேசப்பட்டு வருகிறதே தவிர செயல்படுத்தப்படவில்லை. கார்லண்ட் கால்வாய் திட்டத்தில் தொடங்கி வடக்கே பாயும் ஜீவநதிகளை, தக்காணப் பீடபூமி நதிகளுடன் இணைத்து இந்தியாவுக்கு ஜீவனைக் கொடுக்க எத்தனையோ தடவை முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன. பேசப்பட்டு, திட்டம் தீட்டப்பட்டு அந்தக் கோப்புகள் தூசு படிந்தனவே தவிர செயல்படுத்தப்படவில்லை.

    முன்னாள் பிரதமர் வாஜ்பாய் அரசு தங்க நாற்கரச்சாலைத் திட்டத்தை அறிவித்தபோது, அது இன்னொரு அறுபதாயிரம் கோடிக் கனவு என்று வர்ணித்தவர்கள் இப்போது இந்தியாவின் வளர்ச்சியைப் பார்த்துப் பெருமைப்படுகிறார்கள். அதேபோல, செலவைப் பார்த்து பிரமிப்பதை விட்டுவிட்டு செயலில் இறங்கினால் நதிநீர் இணைப்பு நிச்சயம் சாத்தியம்தான்.

    முதல்வரின் விரலசைப்புக்கு ஆடும் காங்கிரஸ் தலைமை. காங்கிரஸ் தலைமை எது சொன்னாலும் ஆமாம் சாமி போடும் பிரதமர். மத்திய அமைச்சரவையில் இந்த விஷயத்தை வலியுறுத்த ஏழு தி.மு.க. அமைச்சர்கள். இப்போது, நாடாளுமன்றத்தில் குரலெழுப்ப முதல்வரின் வாரிசு கனிமொழி. முதல்வர் இந்த விஷயத்தைத் தனது பிறந்தநாள் செய்தியுடன் நிறுத்தாமல் உண்மையிலேயே முயன்றால், நதிநீர் இணைப்புக் கனவு நனவாகும். இந்திய சரித்திரத்தில் அவரது பெயர் பதிவாகும்!

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: